Ισλαμικά τάγματα, Μασονία και κρίση της Μέσης Ανατολής.

«Τον καιρό του Μωάμεθ ζούσε κοντά στην Μέκκα ο πολύ ηλικιωμένος Ben Chasi που δίδασκε τον Προφήτη. Μία μέρα μόλις τελείωσε το μάθημα του, έδωσε στον Μωάμεθ ένα μεταλλικό πίνακα στον οποίο ήταν γραμμένοι οι τύποι εκείνοι των οποίων την σημασία είχε μάθει ο 30ετής Προφήτης. Λίγο μετά πέθανε ο γέροντας και ο Μωάμεθ δίδασκε σε πολύ στενό κύκλο τους τύπους αυτούς. Ο Abu Bekr, ο πρώτος Χαλίφης, κληρονόμησε μετά τον θάνατο του Προφήτη τον πίνακα και την Γνώση που διδάσκονταν πάντα μόνο σε στενό κύκλο. Αυτή είναι η Μυστική Γνώση των Μασόνων της Ανατολής.»

Από το βιβλίο «Οι Μυστικές Ασκήσει των Τούρκων Ελευθεροτεκτόνων», του Rudolf Von Sebottendorf

Το θέμα των ισλαμικών ταγμάτων και ο γενικότερος ρόλος τους στην ιστορία είναι πολύ μεγάλο. Τα τελευταία χρόνια με το πρόβλημα της ισλαμικής επεκτατικότητας να μεγαλώνει συνεχώς και με τα γεγονότα της τελευταίας κρίσης των Τζιχαντιστών, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον να γνωρίσουμε κάποια βασικά στοιχεία του λεγομένου «εσωτερικού» Ισλάμ, το οποίο για πολλούς είναι η αφετηρία της σύγχρονης ισλαμικής επεκτατικότητας, καθώς και των σχέσεων του με την μασονία.

Η μελέτη της δημιουργίας και λειτουργίας των ισλαμικών ταγμάτων και ιδιαίτερα αυτών που ιδρυθήκαν και έδρασαν στην Μικρά Ασία μετά την επικράτηση των μουσουλμάνων Οθωμανών, αποδεικνύει αυτή την στενή

τους σχέση με την μασονία. Το στοιχείο αυτό μας οδηγεί σε μια αλυσίδα αλληλοσυσχετισμών του παγκοσμίου μασονικού κινήματος με το αποκαλούμενο «εσωτερικό Ισλάμ», το οποίο εκτός από τον μασονικό του χαρακτήρα έχει πολλές ρίζες και στο κίνημα των Γνωστικών, για τους οποίους επίσης έχουν γραφτεί πολλά για τον ρόλο τους σαν αφετηρία και σαν δάσκαλοι των μασονικών στοών.

Τα πιο γνωστά και πιο «εσωτερικά» οθωμανικά ισλαμικά τάγματα που έδρασαν στην Μικρά Ασία είναι οι Μπεκτασήδες, οι Μεβλεβήδες και το πιο μυστήριο τάγμα, οι Αχήδες, με καθαρά μασονική διάταξη και τελετουργία. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό στοιχείο που αποδεικνύει την σχέση των ισλαμικών ταγμάτων της Μικράς Ασίας με την μασονία, είναι ο αναγνωριστικό τρόπος χαιρετισμού μέσω του οποίου κάποιο μέλος αναγνωρίζει το άλλο σαν μέλος του τάγματος.

Αυτό είναι το μυστικό σύστημα αναγνώρισης των μασόνων, δηλαδή το Σημείο, η Λαβή και η Λέξη. Συγκεκριμένα στο σύστημα αναγνώρισης των ισλαμικών ταγμάτων, το Σημείο παίρνει το σχήμα της γροθιάς και μετά τεντώνεται ο δέκτης. Αν κινήσουμε το χέρι ώστε ο δέκτης να είναι στραμμένος προς τα πάνω, έχουμε το Σημείο που σύμφωνα με τα μελη των ισλαμικών ταγμάτων απεικονίζει ένα τζαμί με τον τρούλο και τον μιναρέ του.

Η Λαβή «εκφράζεται» ως εξής: Τοποθετούμε το χέρι στον λαιμό έτσι ώστε ο αντίχειρας να ακουμπά στη δεξιά αρτηρία, ο δέκτης να εφάπτεται στην καρωτίδα και τα άλλα δάχτυλα να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τον δεκτή. Στρίβουμε το χέρι προς τον δεξιό ώμο και μόλις φτάσει σε αυτόν το κατεβάζουμε κάτω. Αυτή είναι η κλασική χειρονομία της μασονικής τελετουργίας.

Η Λέξη, ή καλύτερα οι λέξεις είναι τα σύμβολα που παρατίθενται στις αρχές κάθε σούρας του Κορανίου και έχουν ειδική εκφώνηση από τους «μυημένους».


Σύμφωνα με τον Rudolf Von Sebottendorf, είναι άρρηκτη η σχέση των ισλαμικών ταγμάτων με τους Ροδόσταυρους, τους Αλχημιστές, το Magnus Opus και γενικότερα με τις μασονικές στοές. Εδικά για τους Αχήδες, αναφέρεται ότι είναι το μεγαλύτερο ίσως και το πιο μασονικό τάγμα της Οθωμανικής εποχής, μια από τις πιο ισχυρές αλλά και πιο μυστηριώδεις αδελφότητες που εμφανίστηκε κατά τους πρώτους χρόνους της έλευσης των Σελτζούκων και στη συνέχεια των Οθωμανών στη Μικρά Ασία.

Σύμφωνα με τον μεγαλύτερο Ρωμιό ερευνητή των ισλαμικών ταγμάτων, τον Βλαδίμηρο Μιρμίρολου, στο μεγαλειώδες έργο του, «Οι Δερβίσαι», αλλά και τον πολύ γνωστό Τούρκο ερευνητή των ισλαμικών ταγμάτων, Enver Behnan Şapolyo, στο βιβλίο του, «Mezhepler ve Tarikatlar Tarihi» είναι ένα καθαρά μασονικό τάγμα με εσωτερική μυστική διαβάθμιση των μελών του που είναι ανάλογη με αυτή των μασόνων. Συγκεκριμένα οι βαθμοί των Αχήδων διακρίνονται ως εξής:

α) Μαθητές, β) Μαστόρους (Ουστά), γ) Βοηθούς Δερβίσηδων και δ) Γέροντες, (Ντεντέ), δηλαδή Δασκάλους, σε ένα ιεραρχικό σύστημα αδελφότητας των μελών του τάγματος. Τα κέντρα του τάγματος όπου συγκεντρώνονταν τα μελη του ονομάζονταν «Λόντζας», ή Εστίες, ή Στοές. Αλλά και τα μυστικά κέντρα των Μπεκτασήδων και οι τελετουργίες τους, όπως αυτές περιγράφονται στο βιβλίο του Μιρμίρολου, θυμίζουν πολύ τις κλασικές μασονικές τελετές.

Ο ρόλος των ισλαμικών ταγμάτων ιδιαίτερα της Οθωμανικής εποχής στην επέκταση του Ισλάμ και στους συχνά βίαιους εξισλαμισμούς μεγάλων χριστιανικών, κυρίως ελληνορθόδοξων πληθυσμών, είναι πολύ μεγάλος αν και δεν έχει καταγράφει σε όλη την ιστορική του έκταση.

Η σημερινή κρίση της Μέσης Ανατολής με τις σφαγές και τους διωγμούς των χριστιανών και η δημιουργία του Χαλιφάτου των Τζιχαντιστών, ξαναφέρνει στη επικαιρότητα τον ρόλο αυτών των ισλαμικών ταγμάτων και την σχέση τους με την διεθνή μασονία. Το παρασκήνιο έχει πολύ μεγάλο βάθος αν σκεφτεί κάνεις ποιός πραγματικά κυβερνά σήμερα τις ΗΠΑ και φυσικά ένα άρθρο σαν αυτό δεν έχει την αξίωση να το καλύψει στην πραγματική του έκταση.

Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Έγραφα στο άρθρο μου το 2010 «ΠανΤουρκισμός, Ναζισμός, Μασονία, Τυρκουάζ, Χαλιφάτο»

«ΠανΤουρκισμός, Ναζισμός, Μασονία, Τυρκουάζ, Χαλιφάτο και το Λουρί της Μάνας: Με την ενεργοποίηση του Ισλαμικού Τόξου, σειρά έχει το Χαλιφάτο, κατόπιν φανερά το 4ο Ράιχ που μάλιστα έρχεται καλπάζοντας. Πρώτα θα σαρωθούν όλα τα Αραβόφωνα μουσουλμανικά κράτη, (έγινε ήδη στην Αίγυπτο, Λυβίη, Σομαλία, Υεμένη κλπ. και το παλεύουν στην Συρία ) προτού εμφανιστεί ο … Χαλίφης ! Στην Ελλάδα δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν. Τους τα δίνουμε όλα μόνοι μας. Την Ομόνοια, τα … γιουσουφάκια … τα χανουμάκια … κι όσοι αντιστέκονται, πολεμάνε με τα καλαμάκια του φραπέ από τις πλατείες και το φέισμπουκ !»

«Λόγω των επιρροών των μασονικών γκρουπ του Sebottendorff στην Ευρώπη, ο Μεγάλος Μουφτής της Ιερουσαλήμ και άλλοι ορκίστηκαν μυστικά στην δεκαετία του 1920 για κάτι. Όλα δείχνουν ότι κομμάτια της

Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής υπήρξαν το πρωτότυπο Άρειο αρχηγείο του «Αντί Σημιτισμού» πριν εμφανιστεί δημόσια ο Χίτλερ στην Γερμανία. Η γνωστή πολιτική της Ανατολίας της περιφρονήσεως των ανθρώπινων δικαιωμάτων και η αμήχανη υποστήριξη της από τους Οθωμανούς Ελευθεροτέκτονες συνεισέφερε στο σχέδιο γενοκτονίας και την αντίθεση στον Ιουδαιοχριστιανισμό του Γ΄ Ράιχ.»

Και «Μέσα από αυτό το εκκεντρικό τοπίο ξεπήδησε ο Baron Rudolf Freiherr von Sebottendorff, ο πρωτότυπος Ναζί, πριν ο Χίτλερ κάνει την πρώτη δημόσοα εμφάνιση του. Ο Sebottendorff η Serbottendorff η Sobottendorf ίδρυσε την διαβόητη ακρο-δεξιά Εταιρεία της Θούλης και το 1918 αγόρασε την εβδομαδιαία εφημερίδα του Μονάχου Munchener Beobachter την οποία μεταμόρφωσε σε μια σκανδαλοθηρική αντι-Σημιτική φυλλάδα και το επίσημο βήμα της Εταιρείας της Θούλης.

Ελάχιστα έχουν γραφτεί για τον Sebottendorff, εκτός του ότι ήταν Τούρκος υπήκοος. Ο ίδιος υποστήριζε ότι είχε υιοθετηθεί και μάλλον γνώριzε την βιβλιογραφία του Ισλαμισμού και των ταγμάτων των Sufi. Ορισμένοι βιογράφοι του δηλώνουν ότι το πραγματικό του η Ευρωπαϊκό του όνομα ήταν Adam Alfred Rudolf Glauer, (η Blauer). Επίσης ότι ήταν ανακατεμένος με την βίαια Βαυαρική αντί-κομμουνιστική σκηνή και είχε κάνει διάφορες προσπάθειες να βγάλει στην αγορά ένα πρωτότυπο τεθωρακισμένο όχημα.

Ο Sebottendorff ήταν μυημένος στα Ανατολικά μυστήρια στην Τουρκία καθώς και στον Ελευθεροτεκτονισμό. Πρίν τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο έκανε πολλά ταξίδια στην Εγγύς Ανατολή. Κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων διεύθυνε την Τουρκική Ερυθρά Ημισέληνο και πήρε τον τίτλο του Μάγιστρου του RoseGarland (Rosenkranz). Το 1910 ενώ ζούσε στην Κωνσταντινούπολη ο Sebottendorff διοικούσε την δικιά του μυστική εταιρεία βασισμένη σε ένα συνδυασμό του Ισλαμικού Σούφικου μυστικισμού, μασονίας, αλχημείας και αντι-Μπολσεβικής ιδεολογίας. Δημιούργησε μια σέκτα από αφοσιωμένους οπαδούς συγκρίσιμους με τους Ισμαηλίτες «fedayeen» Ασσασίνους δολοφόνους του γέρου του βουνού, με στρατιωτική και θρησκευτική δομή»

"Πηγή:metalize53.rssing.com"

Έριχ Φρομ: «Η αγάπη είναι η μόνη ικανοποιητική απάντηση στο πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης»

«Η αγάπη», γράφει ο Έριχ Φρομ, «είναι η μόνη ικανοποιητική απάντηση στο πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης». 

Ωστόσο, οι πιο πολλοί από μας είναι ανήμποροι ν’ αναπτύξουν την ικανότητά τους για αγάπη σε βαθμό τέτοιο, που η αγάπη να είναι σύνθεση ωριμότητας, αυτογνωσίας και θάρρους. Η τέχνη της αγάπης, όπως κάθε άλλη τέχνη, απαιτεί εξάσκηση και συγκέντρωση. Περισσότερο όμως από κάθε άλλη τέχνη, απαιτεί διόραση και κατανόηση. 

Σ’ αυτό το καταπληκτικό βιβλίο, ο δρ. Φρομ ερευνά την αγάπη απ’ όλες τις πλευρές. Όχι μόνο τη ρομαντική αγάπη, που περιβάλλεται από τόσες πλάνες, αλλά και την αγάπη των γονιών για τα παιδιά, την αδελφική αγάπη, την ερωτική αγάπη, την αγάπη για τον εαυτό μας και την αγάπη για το Θεό. 

Κατεβάστε ολόκληρο το βιβλίο από (εδώ)

ΜΝΗΣΤΗΡΟΦΟΝΙΑ

Φώτης Μισόπουλος: ΜΝΗΣΤΗΡΟΦΟΝΙΑ -[postmortem], [installation και μια performance, από την θεατρική ομάδα της ΤΕΧΝΗΣ Κιλκίς, με το μονόπραχτο του ιδίου ''Εκκολαπτόμενος αυτόχειρ'', σε σκηνοθεσία Παύλου Δανελάτου.

Εικαστική αναφορά στα προσχέδια ιδεών..... - συνάπτονται.

Μια απόπειρα: Το Συμβολικό του ομηρικού μετα-κλίματος στον απόηχο της Ραψωδίας Χ: πολιτικές αντιστροφής: Το σαδικό στοιχείο στον πολιτικό εγκλεισμό. στον Κλεάνθη Γρίβα, για κάτι......

Ο μετα-οδυσσειακός Οδυσσέας, στο τέλος της [Μ]μνηστηροφονίας, θα ζήσει το πλήρωμα του χρόνου των λόγων του Τειρεσία προερχόμενα από την Νέκυια. Μ' ένα κουπί στον ώμο οδηγεί εαυτόν στη δεύτερη μοναχική του αποδημία, στον οριστικό και πράγματι ευτυχισμένο νόστο του [1]. Στη Μεγάλη Επιστροφή, προς το Μεγάλο Ξέφωτο. Ο όλεθρος των εταίρων αποτελεί όρο για τον εξολοθρεμό των μνηστήρων [2]. Ο Οδυσσέας γίνεται, έτσι, η κυριολεξία του Rex Solis. Οι κλίνες και τα ανάκλιντρα των μνηστηριακών συμποσίων [θα] περικλείουν [για πάντα] τις συμβολογίες μιας παράνομα εγκαθιδρυμένης αυταρχίας, που ανατρέπεται, όπως κάθε εξουσία και αρχή, όταν σφετερίζεται για λογαριασμό της τη νομοτέλεια. Τα υπαρκτικά όρια της τυραννίας σε μήκος χρόνου είναι συντομευμένα.. Ο ήρωας αναχωρεί, αφού δώσει πολιτική υπόσταση στο Έργο του, που είναι η εξόντωση των μνηστήρων- η επανεμφάνιση της πολιτικής ως ηθικό πράττειν, σαν αξιολογία, που ενδιαφέρει τότε τους θεούς. Η αποκατάσταση του δικαίου των πραγμάτων τον διο-ορίζει, πλέον, να επιστρέψει στο Τέλος. Στο Σκοπό. Στο Φως. Ο Οδυσσέας της νέας αποδημίας, είναι Κυριότητα- επαναφέροντας την νόμιμη Αρχή στο θρόνο της Ιθάκης, δεν είναι αυτός ωστόσο, που θα δώσει πολιτική διάσταση στην ύπαρξή του ως πεφωτισμένου [illuminato] ηγεμόνα. Οι ηγεμόνες είναι, ακόμα δεμένοι με την εγκοσμιότητα. Πριν φύγει, η τελευταία του λειτουργία από την θέση του κυβερνήτη είναι εκείνη του να εξαγνίσει το παλάτι με φωτιά και θειάφι, αποχαιρετώντας την Ιστορία ως εγελιανό ιδίωμα του τέλους της, βάζοντας μελλοντικές υποθήκες κι επιστρέφοντας στην εννοιολόγηση του ηλιοτροπικού χαρακτήρα του πολιτικού αφ-ορισμού. [3]: ......490  Την δ' απαμειβόμενοςπροσέφη πολύμητις Οδυσσεύς "Πυρ νυν μοι πρώτιστον ενί μεγάροισι γενέσθω" …[4] ήνεκεν δ' άρα πυρ και θήιον, αυτάρ Οδυσσεύς ευ διεθείωσεν μέγαρον και δώμα και αυλήν. ... 500 χειρας τ' αινύμεναι , τον δε γλυκύς ίμερος ήρει κλαυθμού και στοναχής, γίγνωσκε δ' άρα φρεσί πάσας [5]. Το συνονθύλευμα των παληών κρεβατιών της εγκατάστασης [installation] αφορά ένα σκιερό πεδίο συμβολοποιημένου συλλογικού και ατομικού ασυνείδητου,. έναν συνολικό, επίσης, υπαινικτικό ''περιβάλλον'' συμβολογιών- φαινομενολογιών του σαδικού υποστρώματος κάθε παράνομης ή έκνομης πολιτικής εξουσίας, ταυτόχρονα ανάμεσα στον έρωτα- διείσδυση και στον θάνατο- σημαίνον παρόν. Από την άποψη αυτή ο ''Εκκολαπτόμενος αυτόχειρ''., διαπνέεται από το προ-μνηστηροφονικό κλίμα, που σίγουρα έχει μείνει [κι αυτό] κληρονομιά στην κάθε επίγονη πολιτική σκηνή και ατμόσφαιρα [ακόμα χειρότερα όταν έχει την δικαιολογητική επίφαση της δημοκρατίας], μέχρι σήμερα, που θεματοποιεί την όποια πολιτική τυραννία. Η ''εκκόλαψη''περιέχει κριτήρια εγκλεισμού, μνήμες εγκλεισμού [όπως δυστυχώς και το παρελθόν της Καπναποθήκης- [Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Εμφύλιος]. Από τον εγκλεισμό, όμως, φυσικό και πολιτικό,- ακόμα και όταν ενισχύει την αντεπαναστατική προπαγάνδα-δεν ξεφεύγει ούτε ο Ντε Σαντ [6], Ο Αυτόχειρας του μονόπραχτου εκκολάπτεται μέσα σ' ένα κλίμα κοινωνικού αποκλεισμού ή και εγκλεισμού, το ό,τι θα οδηγηθεί στον φυσικό εγκλεισμό από το εν δράσει καθεστώς, στον κάθε είδους απομονωτιισμό του, είναι η έκβαση της ατμόσφαιρας του συνολικού κοινωνικού σκηνικού σε μια κοινωνία ανδράποδων....... Η πολιτική με τις τρέχουσες συνθήκες επιβολής και συνέχισης στην ύπαρξή της, συμβολοποιείται, στο θεατρικό- με κατ' ευθείαν αιχμές για την διαστροφή, που είναι η έδρα του εκπεφραμένου αυταρχισμού. Ο διαστροφικός

[7]. παίρνει ευχαρίστηση από την εργαλειοποίησή του στην υπηρεσία του Άλλου. [8]. Τα όργανα της κρατικής βίας και γενικά η κάθε πολιτική βίας [ακόμα χειρότερα γι' αυτήν που έχει το προσωπείο του δημοκρατικού γίγνεθαι] έχουν απαραίτητα εργαλειοθήκες και εργαλεία για να επιβάλλουν εκείνες τις δομές που επιθυμούν. 

Το Κράτος αποκτά τότε μια μυθική μητρική υποθετική ιδιοσυστασία, στην οποία ο διαστροφικός έχοντας ''συνειδητοποιήσει'' την οιδιπόδεια σχέση του με την μητέρα- κράτος ανακαλύπτει σ' αυτήν την έλλειψη του φαλλού και τότε γίνεται ο ίδιος σημαίνον φαλλός- μιας και ο πατέρας στην ερώτηση ''ποιος είν' εκεί;;;;'' δεν είναι παρών για ν' απαντήσει. Τότε ο σαδικός χαρακτήρας του εκφράζεται μέσα από την βία που ασκεί και ασκείται, ο ρόλος του είναι να διαπαιδαγωγήσει και να χειραγωγήσει ακόμα και με τη βία το Υποκείμενο, δηλαδή το λαό-παιδί, να το σύρει στην κυριολεξία στην Επιθυμία της μητρός -κράτους, γιατί έτσι παίρνει ο ίδιος ηδονή ως σημαίνον φαλλός, ενώ, ταυτόχρονα, κατά τη δική του θέση, ικανοποιείται η θεσμική, αλλά πάντα αόριστη παρουσία του Πατρός--τα Ονόματα του Πατρός[Λακάν]. 

Τότε ο σημαίνον φαλλός αποκτά διαστάσεις όπλου, ο σαδικός ταυτίζεται με αυτόν εννοιολογικά, ο φαλλός ως σημαινόμενο, στην περίπτωση αυτή, ρηχοποιείται. Ξαναγυρίζω στον ντε Σαντ. Τον ελευθερώνει η Γαλλική Επανάσταση, -από τον Πύργο της Ελευθερίας στις 2.7.1789 κα τον ξανακλείνει 10 μέρες μετά την πυρπόληση της Βαστίλης, η ίδια, στο άσυλο φρενοβλαβών του Σαρεντόν, χρησιμοποιώντας τώρα πλέον στο νέο αυτό εγκλεισμό την ασυνείδητη ή/και συνειδητή ''σαδική'' της παραμόρφωση [sic]. 

Η Επανάσταση -η κάθε Επανάσταση- γραφειοκρατικοποιεί την εξέγερσή της και σαδικοποιεί το περιεχόμενό της. Γι' αυτό το ίδιο πράγμα μιλάει και ο ΚΥΝΗΓΟΣ, στον Αυτόχειρα[9], όταν αναφέρεται στην υποτιθέμενη συνάντησή του με τον Μαγιακόφσκι: ΚΥΝΗΓΌΣ: Το μόνο που άξιζε ήταν που βρήκα τον Μαγιακόφσκι... [Μικρή παύση] ΑΝΤΡΑΣ: Πού πήγαινε; Το μέλλον είναι κι αυτό ξωφλημένο... ΚΥΝΗΓΟΣ: Ηταν στον τεράστιο υπερσιβηρικό... “Ξεκινώ”, μου λέει, “μια παληά εξέγερση, που έμεινε στη μέση...” Έψαχνε ένα μακρινό, μυστικό μέρος να μένει με την πραγματική Επανάσταση, αυτή που δεν θα γίνει ποτέ: Αυτήν, που ξεκίνησαν όσοι έμειναν πίσω και οι νύχτες τους... Απέναντι στην εκπεφρασμένη και ρητή, και σαδικά υποστασιοποιημένη έκφραση της κάθε λογής εξουσίας και στα διαστροφικά σύνδρομα της- όπως πολύ σωστά υπαινίχθηκε ο Φρόυντ στην Ψυχολογία των μαζών, δεν υπάρχει ορθολογική εκπαίδευση απέναντι στο οιδιπόδειο. Η κατανόηση του οιδιπόδειου είναι θέμα συμμετοχικής δράσης σ' ένα επίπεδο υπαρξιακό και κοινωνικό. Ο Οιδίποδας θα στέκει ο ίδιος, καρμική θυσία στον μύθο, για όλους. Οι συμμετοχικές μορφές δημοκρατίας όσο περισσότερο βαθαίνουν τόσο περισσότερο προσφέρουν κατανόηση στο οιδιπόδειο και αποτρέπουν τη διαστροφή ή την ελέγχουν.

[10] Η ανάγνωση των Ντε Σαντ και Μπατάιγ [Φιλοσοφία στο μπουντουάρ- Ο νεκρός, Ερωτισμός], κάτω από την οπτική του Λακάν , μπορεί να αποκτήσει κάποια εννοιολόγηση υπό το θεσμικό κράτος των Ονομάτων του Πατρός : ''Ο διαστροφικός ενώ έχει περάσει από το οιδιπόδειο σύμπλεγμα, και γνωρίζει ότι η μητέρα του δεν έχει τον φαλλό, αρνείται να το δεχτεί χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό της απάρνησης. Ο διαστροφικός απαρνείται τον ευνουχισμό την ίδια στιγμή που αντιλαμβάνεται ότι ο φαλλός λείπει από την μητέρα. Η μητέρα για τον διαστροφικό έχει έλλειψη σε κάτι , θέλει κάτι, αλλά αυτό που θέλει είναι -αυτό-. Στην θέση του ''αυτό'' βάζει ο διαστροφικός τον εαυτό του. Στο ερώτημα ''ποιος είμαι'' προς εαυτόν απαντά ''είμαι -αυτό-''[11]. Ενώ έχει αποδεχθεί τον ευνουχισμό μέσω της πατρικής λειτουργίας αρνείται ως ένα βαθμό αυτήν την πατρική λειτουργία. Η απάρνηση αφορά τον πατέρα , δηλαδή την επιθυμία, το όνομα και τον νόμο του[12]''. Ο διαστροφικός πρέπει να αποκτήσει, κατά την γνώμη του, σωτηριολογικό ρόλο, αυτόν που οι πολιτικοί της τρέχουσας ορολογίας και εδώ, στον ελληνικό χώρο, νομίζουν ότι έχουν απέναντι στο ευνουχισμένο κράτος - μητέρα, που οι ίδιοι αναλαμβάνουν να γίνουν ο σημαίνον φαλλός, μετά την διαπίστωση του ευνουχισμού- σαν γενικευμένη πλέον εννοιολογία. Επιστρέφω εκ νέου στον μετα-οδυσσειακό Οδυσσέα: δεν αρκεί για τον ίδιο να είναι ούτε καν ο επινοητής της πιο αντιπροσωπευτικής λαικής συμμετοχής, γιατί η πολιτική εκφράζεται πάντα μέσα από διαστροφικές ακριτομύθιες....Αφήνει σ' εμάς τη σωτηριολογία του ακατανόητου οιδιπόδειου, της όποιας πολιτικης εσχατολογίας: ο ίδιος είναι αναχωρητής προς το Φως..... 

Φώτης Μισόπουλος Οκτώβριος 2015, Ωραιόκαστρο 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

 [1]: ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ, Μνηστηροφονία-ΡαψωδίαΧ, Μετάφρ.-Επιλεγόμενα Δ.Ν.Μαρωνίτης- Καστανιώτης 2000, σελ. 49 επ. [2]: όπ..σελ.60 [3]: βλ. Ζακ Ντερριντά, Περί ηλιοτροπίας στο έργο του Η Λευκή Μυθολογία- Εστία, 2000 [4]: Όμως ο Οδυσσέας πολύγνωμος πήρε ξανά τον λόγο να της πει: ¨Φωτιά, πρώτα φωτιά θέλω να δω μές στο παλάτι" του φέρνει αμέσως φωτιά και θειάφι, κι ο Οδυσσέας ευθύς θειαφίζει πρώτα μέσα όλο το παλάτι, έξω μετά και την αυλή. [5]: τον συνεπήρε αυτόν ο πόθοςγια στεναγμό κσι κλάμα-- όλες τις αναγνώρισε η ψυχή του [6]: Ο θάνατος του Μαρκήσιου ντε Σαντ, LIFO.gr, Διαδίκτυο [7]: Κυβέλου Ευαγγελία, Ψύχωση-Νεύρωση- Διαστροφή, Διαδίκτυο [8]: οι φρουδο-μαρξιστές της Φραγκφούρτης:Αντόρνο, Χόρκχάιμερ,Φρομ, Μαρκούζε//---Φρόυντ/ Λακάν/ Κύβελου, ο.π. [9]: Φώτης Μισόπουλος, Εκκολαπτόμενος αυτόχειρ, μονόπραχτο, 2012- προσωπικά χειρόγραφα [10]: Ο Έριχ Φρομ, στο έργο του ''Η κρίση της ψυχανάλυσης'', επαναλαμβάνει χαρακτηριστικές φρουδικές διαπιστώσεις, όπως οι έννοιακότητες του στοματικού και πρωκτικού τύπου ανθρώπου που διαμορφώνεται στην βρεφική ηλικία. Η έλλειψη στοματικής ευχαρίστησης λόγω έλλειψης θηλασμού, ανάγει την επιδίωξη του πλουτισμού σε έναν αδηφάγο ''θηλασμό'', σ' έναν επεκτατισμό του είναι χωρίς φραγμούς--[χαρακτηριστικό των πολιτικών στρωμάτων και των αστικών κοινωνικών μορφωμάτων]. Η κατακράτηση, πάλι, των περιττωμάτων, ως εκδίκηση του βρέφους ή ερμηνεία ''θησαυρού'' από μέρους του, που όταν τον εναποθέτει χωρίς λογική προκαλεί οργή- χαρακτηρίζει όλη εκείνη την πρωτεύουσα λειτουργία της ''κατακράτησης'' των αισθημάτων και των υλικών πραγμάτων [π.χ. χρημάτων]- συμπεριφορά του Σκρουτζ Μακ Ντακ που σαν τραπεζίτης κάθεται πάνω στο σεντούκι του, επιτυχής συμβολισμός του τραπεζικού κατεστημένου] [11]: Κύβελου ο.π [12]: Κύβελου, ο.π.. * Το κείμενο αυτό, θα συνοδεύει την έκθεση του καλλιτέχνη [installation], με τίτλο ΜΝΗΣΤΗΡΟΦΟΝΙΑ [postmortem], που έχει προγραμματιστεί για το καλοκαίρι του 2016 Η σκηνοθεσία του θεατρικού δρώμενου θα είναι του Παύλου Δανελάτου. Η κριτική παρουσίαση θα γίνει από την Καίτη Στεφανάκη Διοργάνωση: Μ.Κ.Ε. ΤΕΧΝΗ Κιλκίς [Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Κιλκίς]

ΜΕΓΑΛΗ ΣΠΕΙΡΑ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΩΝ, ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. -ΠΑΡΤΕ ΤΙΣ ΚΑΡΑΜΠΙΝΕΣ ΕΙΠΕ Ο ΦΙΛΗΣ.

Μεγάλη σπείρα Γερμανών κακοποιών, σε συνεργασία με Γερμανοτσολιάδες μπαίνει στα σπίτια και ληστεύει τους πολίτες. -Πάρτε τις καραμπίνες είπε ο Φίλης.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να είναι το πρωτοσέλιδο κεντρικής εφημερίδας της χώρας προκειμένου να περιγράψει την αλήθεια της κυβέρνησης της φασιστικής Ελλάδας παραμονές της επετείου του "ΟΧΙ" του λαού κατά του φασισμού, καθώς άλλο ένα σχέδιο που καταστρατηγεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και το "άβατο των αβάτων" το σπίτι του Έλληνα ετοιμάζεται για να εφαρμοστεί από την πρώτη "αναρχοαυτόνομη" κυβέρνηση κατά απαίτηση των δανειστών.

 Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που έχει καταρτίσει το υπ. Δικαιοσύνης και έχει αποσταλεί στο κουαρτέτο προς έγκριση και αναφέρει η Realnews στο πόθεν έσχες θα πρέπει να δηλώνονται στο εξής – εκτός από το περιεχόμενο των θυρίδων – ακόμα και τα χρήματα και τα αντικείμενα αξίας που κάθε πολίτης έχει στο σπίτι του!

Χαλιά, κιλίμια παλαιά βιβλία και καρέκλες ή έπιπλα-αντίκες μέχρι και τις παλιές κούνιες των παιδιών σας δηλώστε τα, λέει το νομοσχέδιο.

 Στόχος η κοινωνία και ο λαός. Η Βέρμαχτ έχει ανάγκες, ιδικά τώρα που καταρρέει και χρειάζεται τα τιμαλφή για να συντηρηθεί.

 Θα εισβάλλουν στα σπίτια τους σαν τον Δικαστή Ντρεντ,

Πρόκειται για πρωτοφανείς σκέψεις που σε συνδυασμό με την προσπάθεια επιβολής πλαστικού χρήματος με το οποίο θα ελέγχονται οι καταναλωτικές συνήθειες των πολιτών, τα προσωπικά τους ιατρικά δεδομένα και θα αποκαλύπτεται μέχρι και το ψυχολογικό τους προφίλ, χτυπούν πλέον τον σκληρό πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μόνο επίκαιρες μπορούν πλέον να χαρακτηριστούν οι δύο προφητείες του Εθνομάρτυρα Πατροκοσμά:

 "Θα σας βάλουν φόρο στις κότες και στα παράθυρα" και "θα σας πάρουν ακόμα και τις στάχτες"

 Το σπίτι είναι ιερό, και γι' αυτό οι δανειστές θέλουν να καταρρεύσεις σαν έννοια στην ελληνική κοινωνία.

Ισορροπία τρόμου: Φόβοι για κοινωνικές εκρήξεις - Εξαντλήθηκαν πλέον οι αντοχές.

Tου Ηλία Μπενέκου

Αντιμέτωπο με το μεγαλύτερο «αντίπαλο» που θα μπορούσε να τύχει σε μια κυβέρνηση, βρίσκεται το Μαξίμου, και δεν είναι άλλος από τη διαρκώς ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια. Ο μήνας του μέλιτος έχει προ πολλού περάσει, η δύσκολη ώρα της εφαρμογής των πλέον σκληρών μέτρων που έχει συμφωνήσει με τους Θεσμούς έφθασε και η εποχή που οι πολίτες συμμετείχαν σε διαδηλώσεις στήριξης του Αλ. Τσίπρα, στον «αγώνα» του κατά των δανειστών, ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Τα ανοιχτά μέτωπα είναι δεκάδες -όσα και τα προαπαιτούμενα του μνημονίου- βάζοντας καθημερινά στο στόχαστρο νέες κοινωνικές ομάδες, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων, ενώ ο φόβος του «συντονισμού» των επί μέρους κινητοποιήσεων σε μία γενικευμένη «αντίσταση» κατά της εφαρμοζόμενης πολιτικής τείνει να μετατραπεί σε εφιάλτη για το Μαξίμου.

Την ίδια ώρα, η απειρία, οι ατυχείς δηλώσεις και οι αστοχίες μελών του κυβερνητικού επιτελείου, προκαλούν νέο «πονοκέφαλο», αφού εκμηδενίζουν μέσα σε λίγα λεπτά τα όποια πολιτικά οφέλη από την επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης.

Ο θόρυβος που προκλήθηκε από την επιβολή ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, παρά τις ρητές δεσμεύσεις του ίδιου του πρωθυπουργού από το βήμα της Βουλής για έγκαιρη εξεύρεση ισοδυνάμων, αποτελεί μόνο την αρχή όσων θα ακολουθήσουν.

Με ανοιχτό το ζήτημα των αλλαγών στο Ασφαλιστικό, το οποίο αφορά το σύνολο των Ελλήνων και αποτελεί το πεδίο στο οποίο αναμένονται και οι περισσότερες αντιδράσεις, θεωρείται δεδομένο ότι η κυβέρνηση το αμέσως προσεχές διάστημα θα βρεθεί σε κλοιό απεργιών και κινητοποιήσεων και μάλιστα τη στιγμή που στη χώρα μας θα βρίσκονται οι εκπρόσωποι των Θεσμών, οι οποίοι θα απαιτούν σαφείς απαντήσεις και δεσμεύσεις για το σύνολο των όρων της συμφωνίας, προκειμένου να εκταμιευθεί η αναγκαία δόση.

Eρχονται δυναμικές κινητοποιήσεις

Για δυναμικές κινητοποιήσεις κόντρα στη μνημονιακή καταιγίδα μέτρων, ετοιμάζονται οι εργαζόμενοι σε όλους σχεδόν τους επαγγελματικούς κλάδους. Ήδη  ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ εξήγγειλαν πανελλαδική απεργία για τις 12 Νοεμβρίου, κίνηση που αποτελεί και την πρώτη οργανωμένη σύγκρουση με την κυβέρνηση μετά τις κάλπες του Σεπτέμβρη. Στην ίδια απεργία θα συμμετέχουν οι εργαζόμενοι στους δήμους, ενώ το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕ - ΟΤΑ, αποφάσισε την πραγματοποίηση καταλήψεων σε όλα τα δημαρχεία και τους ΧΥΤΑ της χώρας στις 4 Νοεμβρίου.

Αγρότες και κτηνοτρόφοι «ζεσταίνουν» τα τρακτέρ τους, σχεδιάζοντας πανελλαδικές κινητοποιήσεις, ακόμα και την περίοδο πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων, καθώς θεωρούν δυσβάστακτα τα νέα φορολογικά μέτρα που έρχονται στον κλάδο τους.

Καζάνι που βράζει είναι και ο χώρος της Παιδείας, με την ΟΛΜΕ να προσανατολίζεται σε επαναλαμβανόμενες απεργίες και συλλαλητήρια μέσα στον Νοέμβρη, ενώ επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες σχεδιάζουν και οι φαρμακοποιοί, αντιδρώντας στην αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος που προωθεί η κυβέρνηση.

Ένα ακόμη καυτό μέτωπο αποτελεί και η πώληση του ΟΛΠ με την τοπική κοινωνία να βρίσκεται στο πόδι, ενώ η απεργία των εργαζομένων στα λιμάνια όλης της χώρας την περασμένη Πέμπτη, εκτιμάται ότι αποτελεί μόνο την αρχή.

Μπροστά σε αυτό το γενικευμένο «ξεσηκωμό», το Μαξίμου, στην παρούσα φάση εμφανίζεται μάλλον αμήχανο, καθώς βλέπει ότι η μεγάλη του δύναμη, η «εμπιστοσύνη των πολιτών» και η «δημοφιλία» την οποία απολάμβανε μέχρι τώρα, εξανεμίζονται με ταχείς ρυθμούς, αφήνοντας λιγοστά «αποθέματα» για τα ακόμη πιο δύσκολα που ακολουθούν.

Στο κενό τα «ισοδύναμα»

Η ρητορική των «ισοδυνάμων» έχει ήδη πέσει στο κενό, αφού με αφορμή και το θέμα του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση αποδείχθηκε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η εξεύρεσή τους είναι από δύσκολη έως αδύνατη, ενώ ακόμη και αν εντοπισθεί τρόπος να αποφευχθεί ένα επώδυνο μέτρο, ανοίγει κάποιο άλλο εξίσου οδυνηρό μέτωπο, αφού επί της ουσίας μετατοπίζει το βάρος της φορολόγησης σε άλλη κοινωνική ομάδα.

Επιπλέον τα στενά χρονικά περιθώρια που υπάρχουν για να οριστικοποιηθεί ο «κατάλογος» των μέτρων και η ασφυκτική πίεση των δανειστών που ζητούν συγκεκριμένους αριθμούς, καθιστά το όλο εγχείρημα αδύνατο.

Υπό το φως των εξελίξεων, η κυβέρνηση επιχειρεί να «κερδίσει» χρόνο και να αποφύγει τις όποιες αποσπασματικές διαρροές μέχρι την τελική ανακοίνωση των μέτρων, όταν αυτά πάρουν τη μορφή νομοσχεδίου.

Στο πλαίσιο αυτό, άλλωστε, εντάσσεται και η μετάδοση των «πληροφοριών» ότι ο Αλ. Τσίπρας κρατά αποστάσεις από το πόρισμα της Επιτροπής «σοφών» για το Ασφαλιστικό, μετά την οργισμένη αντίδραση που υπήρξε από τη δημοσιοποίησή του. Ωστόσο ο χρόνος «τρέχει» και στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι ακόμη και η τακτική των καθυστερήσεων μόνο ως βραχυπρόθεσμη λύση μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Σύντομα, όπως παραδέχονται «θα έρθει η ώρα του λογαριασμού».

Απούσα η αξιωματική αντιπολίτευση.

Μοναδική «ανακούφιση» για την κυβέρνηση αποτελεί το γεγονός ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δείχνει αρκετά «απορροφημένη» με τα δικά της εσωκομματικά προβλήματα, τα οποία μάλιστα δεν φαίνεται να βρίσκουν σύντομα τη λύση τους και έτσι δεν μπορεί να ασχοληθεί με τη «μεγάλη εικόνα» των όσων συμβαίνουν στη χώρα, προσφέροντας «πολιτική ομπρέλα» στις κινητοποιήσεις.

Παράλληλα τα συνδικάτα, δεν φαίνεται να βρίσκονται στο... απόγειο της δόξας τους, αφού οι πολίτες τους έχουν στρέψει την πλάτη μετά από πέντε χρόνια εφαρμογής μνημονίων, κατά τα οποία δεν κατάφεραν να «συσπειρώσουν» και να «οργανώσουν» τους εργαζόμενους απέναντι στα σκληρά μέτρα. Στην παρούσα φάση, τον ρόλο αυτό φαίνεται να κρατά αποκλειστικά το ΚΚΕ, γεγονός ωστόσο, που δεν απασχολεί ιδιαίτερα το Μαξίμου, καθώς, όπως εκτιμούν, ο Περισσός παραδοσιακά «κατέβαινε στον δρόμο», λειτουργώντας μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις ως «βαλβίδα εκτόνωσης» της λαϊκής δυσαρέσκειας?

Τα «αυτογκόλ» υπουργών χωρίς... αντίπαλο

Ιδιαίτερος προβληματισμός επικρατεί στην ηγετική ομάδα του Μαξίμου και αναφορικά με τον τρόπο που χειρίζονται τα του «οίκου» τους οι υπουργοί.

Ο Γ. Κατρούγκαλος με τις δηλώσεις του για το Ασφαλιστικό και ο Ν. Φίλης με τις «πενταροδεκάρες» του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, αποτελούν τα πιο ηχηρά, άλλα όχι τα μοναδικά «αυτογκόλ» της κυβέρνησης.

Οι διαρκείς τηλεοπτικές εμφανίσεις υπουργών και στελεχών, ο σάλος που προκαλούν με τις δηλώσεις τους και -κυρίως- η ανησυχία στην κοινή γνώμη, για τα όσα με μισόλογα, αφήνουν να φανεί ότι σχεδιάζονται πίσω από κλειστές πόρτες για το μέλλον του λαού, σήμαναν «συναγερμό», καθώς έδειξαν ότι πολλές φορές ο «εχθρός», έστω και άθελά του βρίσκεται, εντός των τειχών.

Η «κατσάδα» που επεφύλαξε ο Αλ. Τσίπρας στα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και οι διαρροές για «έντονη δυσφορία» του πρωθυπουργού, αποτελούν μάλλον «ασπιρίνες» στο πρόβλημα.

Μόνο ο πρωθυπουργός

Μπροστά στον φόβο το πρόβλημα να γιγαντωθεί με απρόβλεπτες πολιτικές συνέπειες, στο Μαξίμου έχει ληφθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση, να αναλάβει αποκλειστικά ο πρωθυπουργός το βάρος των δηλώσεων και της συνολικής επικοινωνιακής διαχείρισης της εφαρμογής του μνημονίου.

Με τον τρόπο αυτό, εκτιμάται ότι θα επιτευχθεί καλύτερος συντονισμός, θα αποφεύγονται τα λάθη, αλλά δεν θα υπάρχουν «παρεξηγήσεις» και με τους δανειστές, που σε καθημερινή βάση γίνονται «παραλήπτες» νέων πληροφοριών αναφορικά με τις αποφάσεις των υπουργών, οι οποίες βρίσκονται σε τελείως διαφορετική κατεύθυνση από όσα είχαν συμφωνήσει στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις μαζί τους.

Υψηλή «αποδοχή»

Παράλληλα η υψηλή δημοφιλία και εμπιστοσύνη που εξακολουθεί να διατηρεί προσωπικά ο Αλ. Τσίπρας στην κοινή γνώμη, σύμφωνα με τους επιτελείς του, θα μπορούσε να βοηθήσει στην ευκολότερη «αποδοχή» από τους πολίτες, των νέων μέτρων που θα εφαρμοστούν.

Μέχρι νεωτέρας λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, οι υπουργοί θα υποχρεωθούν σε αυστηρό «σιωπητήριο», πλην των επιβεβλημένων συνεντεύξεων Τύπου...

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΛΗΡΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Πρωτοφανής φτωχοποίηση, θρυαλλίδα εξελίξεων

Μια πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά προσαρμογή πέτυχε η ελληνική οικονομία την περίοδο 2009 - 2015. Η απώλεια άνω του 25% του εισοδήματος χάρη στις απίστευτες θυσίες του ελληνικού λαού προκαλεί ίλιγγο, αλλά και αποτελεί σαφή προειδοποίηση ότι από εδώ και στο εξής οι πολιτικές λιτότητας στα ίδια κάθε φορά κοινωνικά στρώματα, θα είναι καταστροφικές.

Τα στοιχεία για την οικονομία είναι εντυπωσιακά:

1 Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΚΤ, ο ατομικός πλούτος των Ελλήνων μειώθηκε την περίοδο 2009-2013 περί κατά 17.000 ευρώ.

2 Η πρόσφατη έρευνα της Credit Suisse αναφέρει ότι οι Ελληνες την περίοδο 2008-2015 έχασαν σχεδόν μισό τρισ. δολάρια από τη συνολική περιουσία τους. Η μεσαία τάξη ήταν αυτή που επλήγη περισσότερο από την υποχώρηση των τιμών στα ακίνητα, τις μετοχές και τα ομόλογα.

3 Το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας από 15,4% το 2009 βρίσκεται το 2014 στο 3,6%. Μια προσαρμογή πράγματι θαυμαστή, αλλά και ιδιαίτερα επώδυνη. Δείχνει πάντως μια τάση «νοικοκυρέματος» και περικοπής άσκοπων δαπανών.

4 Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΕΕ, η μηνιαία σύνταξη από τα 1.350 ευρώ κατά μέσο όρο έχει περιοριστεί στα 833 ευρώ.

5 Βεβαίως δραματική είναι η επίπτωση της κρίσης στην ανεργία, αφού βρίσκεται σταθερά πάνω από το 25%, ενώ η νεανική ανεργία έχει εκτοξευτεί στο 49%.

6 Αρνητικό είναι βεβαίως το στοιχείο του χρέους που βρίσκεται στο 178% του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο στην Ε.Ε.

Τα στοιχεία για την οικονομία δείχνουν ότι η οικονομία και η κοινωνία έχουν φτάσει στα όριά τους. Μια νέα φοροκαταιγίδα που σχεδιάζεται σε συνδυασμό με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, θα φέρουν κοινωνική έκρηξη και θα αποτελέσουν θρυαλλίδα πολιτικών εξελίξεων, έστω κι αν είναι πολύ νωπή η λαϊκή εντολή. Αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει τους επόμενους μήνες να αναστρέψει την κατάσταση, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα συνεχώς διογκούμενα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Την ίδια ώρα, η «καυτή ανάσα» των δανειστών θα προκαλεί νευρικό κλονισμό, καθώς πλησιάζει και η επίσημη αξιολόγηση του Νοεμβρίου. Ηδη οι πρώτες επαφές δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων, γεγονός που μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά για την κυβέρνηση. Η οποία είτε θα συγκρουστεί με τους Θεσμούς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία, είτε θα πρέπει να φέρει νέα οδυνηρά μέτρα προς ψήφιση (ασφαλιστικό, νέο φορολογικό νομοσχέδιο, παρεμβάσεις στον δημόσιο τομέα, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας) κι εκεί να μετρήσει τις δυνάμεις της.

Μέχρι το τέλος του έτους, δηλαδή οι επόμενες 70 ημέρες εκτιμάται ότι θα κρίνουν το μέλλον της οικονομίας και θα σηματοδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις.

ΠOY ΠΑΕΙ Η ΧΩΡΑ 

Είναι ένα ερώτημα που θέτουν όλο και πιο συχνά οι Ελληνες πολίτες, μόλις ένα μήνα μετά τη θριαμβευτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου.

Ακόμη και όσοι ψήφιζαν συνειδητά τον Αλ. Τσίπρα έχοντας πειστεί ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την εφαρμογή ενός πολύ σκληρού μνημονίου, αναρωτιούνται τώρα, αν είναι σε θέση η Ελλάδα να βγει κάποτε από την κρίση. Κυρίως δε, αν οι αντοχές της ελληνικής κοινωνίας θα είναι τέτοιες που θα επιτρέψουν στην κυβέρνηση να πάρει «ανάσες» και να σχεδιάσει μια πιο αναπτυξιακή και λιγότερο περιοριστική οικονομική πολιτική.

Ωστόσο, τα μέτωπα που έχει να αντιμετωπίσει ο πρωθυπουργός είναι πολλά και είναι σίγουρο ότι θα επέλθει ταχύτατα η φθορά, όσο κι αν γίνεται προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης. Ο «θόρυβος» για τις τηλεοπτικές άδειες, οι υποσχέσεις για πάταξη της φοροδιαφυγής, για απηνή διωγμό όσων εμπλέκονται σε «ύποπτες» υποθέσεις οικονομικού χαρακτήρα και για ενίσχυση των κοινωνικά αδύναμων σε βάρος των εχόντων λειτουργεί ως προσωρινό «μπάλωμα» μιας πολιτικής, που πλήττει μεγάλα στρώματα του πληθυσμού.

Υπάρχουν οι υποστηρικτές της άποψης ότι η χώρα με την υπογραφή του Μνημονίου και τις εκλογές πήρε απλά μια παράταση από το... Grexit. Φοβούνται πολλοί, δηλαδή, ότι το πρόγραμμα, έτσι κι αλλιώς, είναι αδύνατον να υλοποιηθεί, πολλώ δε μάλλον που η ελληνική κοινωνία δεν έχει άλλες αντοχές. Μάλιστα, με τα στοιχεία για τα έσοδα να είναι δραματικά, εκτιμούν ότι η «βουβή» οργή που εκφράζεται με ιδιότυπη στάση πληρωμών (από τους μη έχοντες για ευνόητους λόγους, από τους έχοντες ως αντίδραση) θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στα βράχια.

Υπάρχουν βεβαίως και οι πιο αισιόδοξοι που εκτιμούν ότι μπορεί να εξέλθει η οικονομία από την κρίση, αφού γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις, αφενός για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και αφετέρου η συμφωνία για το χρέος.

Μέχρι τότε, πάντως, αυτό που παρατηρείται είναι μια... εθνική κατάθλιψη και μια σιωπηρή διαμαρτυρία για τις πενταετείς θυσίες και την έλλειψη ελπίδας.

 "Πηγή:peramatozoa.blogspot.gr"

Ραχήλ Μακρή για Θεανώ Φωτίου:Πρόλαβε και έβγαλε για τον εαυτό της εφάπαξ την ώρα που χιλιαδες δικαιούχοι έχουν μείνει χωρίς.

"Πηγή:anemosanatropis.blogspot.gr"

Οι Πολωνοί προσέρχονται σήμερα στις κάλπες

Οι Πολωνοί προσέρχονται σήμερα στις κάλπες σε μια εκλογική αναμέτρηση, το αποτέλεσμα της οποίας μπορεί να θέσει σε κίνδυνο μια δεκαετία οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας στη χώρα, φέρνοντας στην εξουσία ένα συντηρητικό ευρωσκεπτιστικό κόμμα.

Εάν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις, το κεντρώο κυβερνών κόμμα της Πλατφόρμας Πολιτών (PO), που βρίσκεται στην εξουσία τα τελευταία οκτώ χρόνια, θα χάσει την εκλογική αναμέτρηση από το συντηρητικό λαϊκιστικό κόμμα «Νόμος και Δικαιοσύνη» (PiS) του Γιάροσλαβ Κατσίνσκι.

Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δίνουν προβάδισμα στο PiS, αναδεικνύοντας το πρώτο κόμμα με το 30% των ψήφων, ενώ το PO συγκεντρώνει μόλις το 20%.

Με δυσπιστία απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και υποστηρικτής μιας ισχυρής συνεργασίας με το ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση των διαφορών με την Μόσχα, το PiS έχει εκφράσει την αντίθεση του για συμμετοχή στην ευρωζώνη στο προσεχές μέλλον και υπόσχεται περισσότερη ευημερία για τα φτωχά οικονομικά στρώματα, ενώ επιθυμεί να επιβάλει νέα φορολογία στις τράπεζες.

Παράλληλα αντιτίθεται στην επανεγκατάσταση στην χώρα μεταναστών με προέλευση την Μέση Ανατολή, με τον ισχυρισμό ότι μπορεί να αποτελέσουν απειλή για τον τρόπο ζωής των Καθολικών πολιτών.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο Κατσίνσκι και άλλα στελέχη του PiS προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το θυμό των πολιτών, ισχυριζόμενοι ότι τα κέρδη της οικονομικής επιτυχίας δεν κατανέμονται με ισοδύναμο τρόπο, ανακινώντας παράλληλα το εθνικιστικό αίσθημα που προκαλείται από τους φόβους έναντι στην μετανάστευση, ειδικά στους νέους σε ηλικία ψηφοφόρους.

«Εάν το PO παραμείνει στην εξουσία η κατάσταση θα επιδεινωθεί περισσότερο. Μπορεί να λέτε ότι η κατάσταση δεν μπορεί να χειροτερέψει άλλο. Αλλά τα πράγματα μπορεί πάντα να γίνουν πολύ χειρότερα», δήλωσε ο Κατσίνσκι σε μια προεκλογική του συγκέντρωση στην πόλη Λούμπλιν, περίπου 80χλμ από τα σύνορα με την Ουκρανία.

«Υπάρχει ένα ευρύτερο φαινόμενο για επιστροφή στις εθνικές, στις θρησκευτικές αξίες και στις αξίες της κοινότητας που παρατηρείται σε πολλές χώρες της Ευρώπης», ανέφερε ο πολιτικός αναλυτής Αλεκσάντερ Σμόλαρ.

«Το PiS χρησιμοποιεί ξεκάθαρη ρητορική προς αυτή την έννοια». Ο Κατσίνσκι δέχτηκε σφοδρές επικρίσεις από μέσα ενημέρωσης για ρατσιστική ρητορική όταν δήλωσε ότι οι πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική μπορεί να μεταδώσουν ασθένειες και παράσιτα στους πολίτες της Πολωνίας.

Ο σχηματισμός της επόμενης κυβέρνησης, εξαρτάται από την επίδοση πολλών μικρών σχηματισμών που κινούνται σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις γύρω από εκλογικό όριο, το οποίο ανέρχεται σε 8% για τους συνασπισμούς και σε 5% για τα κόμματα.

Ανάμεσα στα μικρότερα κόμματα βρίσκεται το κόμμα Kukiz’15 του αντισυστημικού Πάβελ Κούκιζ, που προβάλει ως τρίτη δύναμη, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και είναι υπέρμαχο της φορολόγησης των «τραπεζών γκάνγκστερ», υποστηρίζοντας ότι η Πολωνία είναι μια «αποικία ξένων κυβερνήσεων». Ο Κούκιζ είχε θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του Μαΐου, κερδίζοντας το εντυπωσιακό ποσοστό του 21%.

Το PiS ακόμη και αν αναδειχθεί πρώτο κόμμα σε ψήφους στις σημερινές εκλογές θα χρειαστεί πιθανότητα να αναζητήσει συμμάχους για να σχηματίσει κυβέρνηση πλειοψηφίας στη βουλή. Ενδεχόμενο που αφήνει ανοιχτό το σενάριο στο PO να παραμείνει στην εξουσία, αν το PiS αποτύχει να σχηματίσει πλειοψηφική συμμαχία στο κοινοβούλιο, καθώς το κεντρώο κόμμα φαίνεται να έχει διασφαλισμένη την υποστήριξη αριστερών κομμάτων όπως του συνασπισμού της Ενωμένης Αριστεράς (ZL) ή του νεοφιλελεύθερου κόμματος Nowoczesna.

Οι κάλπες ανοίγουν στις 7:00 τοπική ώρα και κλείνουν στις 21:00.

 "Πηγή:http:mignatiou.com"