Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2015

Κωνσταντοπούλου για την αήθη επίθεση από Λαζόπουλο: "Άλλο κωμικός, άλλο σαλτιμπάγκος κ άλλο γελωτοποιός της εξουσίας"

Κωνσταντοπούλου για την αήθη επίθεση από Λαζόπουλο: "Άλλο κωμικός, άλλο σαλτιμπάγκος κι άλλο γελωτοποιός της εξουσίας"


Δεν άφησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου αναπάντητη την αήθη επίθεση που δέχθηκε από τον Λάκη Λαζόπουλο, στην οποία ο τελευταίος προανήγγειλε το πολιτικό "τέλος" της ίδιας.
Έτσι η Ζωή, απάντησε στον γελωτοποιό του Μαξίμου, καταλλήλως γράφοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

"Άλλο καλλιτέχνης, άλλο αυλικός. Άλλο κωμικός, άλλο σαλτιμπάγκος κι άλλο γελωτοποιός της εξουσίας. Όμως η τέχνη δεν πληρώνει κότερα "

"Πηγή:anemosantistasis.blogspot.gr"

Αντιπαράθεση-μαϊμού με τον Σόιμπλε για το ΔΝΤ




Μέσα στο κλίμα διαπραγματεύσεων, υπαναχωρήσεων και υποταγής ερωτήματα προκάλεσε η επιλογή της κυβέρνησης να θέσει θέμα για τη συμμετοχής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα και η ανταλλαγή δηλώσεων με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Σόιμπλε. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η κυβέρνηση και ο Α. Τσίπρας επέλεξαν μια σε βάθος και διάρκεια αντιπαράθεση με τα σχέδια του Γερμανού υπουργού. Το άτακτο μάζεμα της αντιπαράθεσης με τις δηλώσεις της Όλγας Γεροβασίλη δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Το ερώτημα είναι γιατί επιλέχθηκε αυτή η στιγμή και τι σήμαινε -αν σήμαινε κάτι- η κυβερνητική πρωτοβουλία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κυβερνητικό επιτελείο εναγωνίως αναζητά (λάθος) συμμάχους για να καταστήσει πειστική την εμμονή του να διατηρηθεί στην κυβέρνηση και να πείσει ότι υπάρχουν «μαξιλαράκια», μέσω ενός παράλληλου προγράμματος. Να θυμίσουμε τις κυβερνητικές αναζητήσεις πρώτα με την ανάδειξη του ΔΝΤ σε βασικό σύμμαχο για το κούρεμα του ελληνικού χρέους, έναντι της ακαμψίας της Ε.Ε., στη συνέχεια στο κλίμα κατανόησης που δείχνει η Κομισιόν έναντι των υπαλλήλων της τρόικας, στη συνέχεια της καλής Μέρκελ έναντι του Σόιμπλε κ.λπ. Όλες αυτές οι περιπλανήσεις οδήγησαν, βέβαια, στο 3ο Μνημόνιο αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια για τους κυβερνητικούς επιτελείς.
Τώρα επέλεξε μια ευθεία αντιπαράθεση για το ρόλο του ΔΝΤ που συνοδεύτηκε από τη βεβαιότητα ότι το κλίμα στην Ευρώπη έχει αλλάξει με τη εκλογή της νέας κυβέρνησης της Πορτογαλίας και την αλλαγή στάση των Ολάντ-Ρέντσι. Είχε προηγηθεί η συνάντηση Τσίπρα-Κέρι και οι συζητήσεις για το καθεστώς και την επέκταση των αμερικανικών βάσεων, με αφορμή τον πόλεμο στη Μ. Ανατολή, το Κυπριακό, το Μεταναστευτικό, το ενεργειακό και η συμμετοχή των ΗΠΑ στο σχέδιο επανεκκίνησης της οικονομίας. Η κυβέρνηση φαίνεται ότι ερμήνευσε τις προθέσεις και τις εγγυήσεις των ΗΠΑ ως ευκαιρία διατύπωσης ενός αιτήματος χαλάρωσης του μνημονίου και ιδιαίτερα των αυστηρών απαιτήσεων του ΔΝΤ. Υπερεκτίμησε τις δυνατότητες που έχει στην, από το παρελθόν, διελκυστίνδα μεταξύ ΗΠΑ- Ε.Ε. για το ποιος θα πληρώσει το κόστος της ευρωπαϊκής (όχι μόνο της ελληνικής) κρίσης και των υποτροπών της. Η εμμονή της Γερμανίας και της Ε.Ε. για τη παρουσία του ΔΝΤ στα προγράμματα εξυγίανσης χωρών της Ε.Ε. δεν αφορά, βέβαια, την τεχνογνωσία που διαθέτει, αλλά κυρίως τη συμμετοχή του στο κόστος και τους κινδύνους δανεισμού. Είναι το τίμημα που απαιτεί το ευρωπαϊκό ιερατείο έναντι των απόλυτης πρόσδεσης της Ε.Ε. στο ατλαντικό άρμα και στην αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας- Κίνας, στο σύνολο των οικονομικών και γεωστρατηγικών αντιπαραθέσεων στη περιοχή και στον πλανήτη. Ο πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται τα μηνύματα της εποχής και προσπαθεί να αδράξει την ευκαιρία. Αλλά κάθε θαύμα διαρκεί ελάχιστα… Μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο Κομισιόν και Μοσκοβισί δηλώνουν την υποστήριξή τους στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα της Ελλάδας και η ανακάλυψη νέων «στρατηγικών συμμάχων» διαλύθηκε αυθωρεί και παραχρήμα.
Όπως και να το κάνουμε, σε τέτοιας τάξης διπλωματικά παιχνίδια δεν έχουν θέση χώρες νεοαποικίες ούτε πρωθυπουργοί που τα έχουν υπογράψει όλα. Οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις δεν έχουν σχέση με τα παραμύθια για «παράλληλο πρόγραμμα», στα οποία ειδικεύονται οι επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ.

"Πηγή:e-dromos.gr"

Όταν ακούς σκληρή διαπραγμάτευση, ανθρώπινο κρέας μυρίζει



Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η μια πλευρά διαθέτει ισχύ (πολιτική και οικονομική) και σχέδιο (μετατροπή της χώρας σε χώρο οικονομικών, κοινωνικών και γεωπολιτικών πειραματισμών) και η άλλη αγωνιά για την επιβίωσή της, εξαρτώμενη από την ψήφο ελάχιστων βουλευτών τής κολεγιάς που έχει στήσει και κάνοντας λεβέντικα ανοίγματα, ποιος λέτε να υπερισχύσει;

Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων απέναντι στην πυγμή παγκόσμιων μεγαπαιχτών στέκεται μια κυβέρνηση κι ένας πρωθυπουργός που για να παραμείνει στην εξουσία όχι μόνο αθέτησε τις δεσμεύσεις του αλλά κουρέλιασε τη λαϊκή ετυμηγορία, ποιος νομίζετε ότι διαθέτει θέληση και αξιοπιστία να ορθώσει «κόκκινες γραμμές» έναντι της επιταγής για γενικευμένη εκποίηση της κοινωνίας και της χώρας;
Στο έργο αυτό, ανιαρά χιλιοπαιγμένο το τελευταίο διάστημα, γινόμαστε πάλι μάρτυρες με αφορμή το 2ο πακέτο προαπαιτούμενων.
«Αν χρειασθεί, θα ξανασυγκρουστούμε», δήλωσε ο Α. Τσίπρας στη Βουλή και όλοι ανατρίχιασαν ενθυμούμενοι τα αποτελέσματα αντίστοιχων… συγκρούσεων. Το αποτέλεσμα των «ρήξεων» της τελευταίας φάσης διαπραγματεύσεων είναι παραπάνω από αποκαλυπτικό.
Μέχρι τις 18 Δεκέμβρη η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να φέρει για ψήφιση στη Βουλή πολυνομοσχέδιο με ρυθμίσεις για 13 καυτά θέματα:
·       Σύσταση του νέου Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων με στόχο την εκποίηση δημόσιας περιουσίας 50 δισ. ευρώ σε βάθος 30ετίας.
·       Ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ (τον οποίο διαφημίζουν ότι τάχα έσωσαν).
·       Ψήφιση νόμου για το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο που θα ισχύει από 1/1/2016.
·       Πλήρης αυτονόμηση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.
·       Πώληση των κόκκινων δανείων σε κεφάλαια-γύπες (δείτε αναλυτικά στη σελ. 8).
·       Υιοθέτηση δράσεων από τη νέα εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ.
·       Μέτρα για την αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου στα καύσιμα και των τριγωνικών συναλλαγών στον ΦΠΑ.
·       Περικοπές στις προμήθειες των νοσοκομείων και μείωση των τιμών στα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα.
·       Λειτουργία της επιτροπής για διορισμούς προέδρων και μελών Δ.Σ. στις τράπεζες.
·       Έκδοση δευτερεύουσας νομοθεσίας για το Πτωχευτικό Δίκαιο των νοικοκυριών.
·       Επιτάχυνση συγχρηματοδοτούμενων έργων.
·       Δασικός νόμος και χωροταξικός σχεδιασμός.
·       Επανασύσταση της διυπουργικής επιτροπής για τα κλειστά επαγγέλματα.
Ήδη, από τα όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι τώρα, συμφωνήθηκε να εκποιηθεί σε ποσοστό 49% το πιο κερδοφόρο και στρατηγικής σημασίας κομμάτι της ΔΕΗ, ο ΑΔΜΗΕ, με τη μειοψηφία, τους ιδιώτες, δηλαδή, να έχουν αποφασιστικό λόγο στο ποιος θα είναι διευθύνων σύμβουλος. Προβλήματα φαίνεται να υπάρχουν στο θέμα των κόκκινων δανείων, με τους δανειστές να απαιτούν την πώληση όλων στα κεφάλαια-γύπες και την κυβέρνηση να ζητά την εξαίρεση των στεγαστικών, των καταναλωτικών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Σύννεφα υπάρχουν, επίσης, τόσο στο Ταμείο Αποκρατικοποίησεων (ως προς το ύψος των ιδιωτικοποίησεων) αλλά και στη συμφωνία για το ενιαίο μισθολόγιο, με την απαίτηση των δανειστών για αύξηση των αποδοχών των στελεχών, με αντίστοιχη μείωση των μισθών των υπολοίπων υπαλλήλων. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μπήκαν και οι προτάσεις Κατρούγκαλου για το νέο Ασφαλιστικό. Στην ήδη αποφασισμένη από τον Προϋπολογισμό του 2016 περικοπή ασφαλιστικών δαπανών κατά 1,8 δισ. ευρώ προστίθενται τώρα προτάσεις για σπάσιμο της σύνταξης σε «αναλογική» και σημαντικά μειωμένη «εθνική» με μεγάλη μείωση της κρατικής επιχορήγησης στο σύνολο των ταμείων. Οι προτάσεις αυτές άφησαν ασυγκίνητο το «κουαρτέτο» που απαξίωσε να δώσει απάντηση, προϊδεάζοντας για το νέο εκβιαστικό κύκλο συζητήσεων, με αφορμή τη συνολική αξιολόγηση του προγράμματος.
Με αυτά τα δεδομένα η κυβέρνηση προσανατολίζεται να ζητήσει μετάθεση των αποφάσεων για τα επίμαχα σημεία για το νέο έτος και την άμεση νομοθέτηση όσων έχουν συμφωνηθεί, με στόχο την εκταμίευση της δόσης του 1 δισ. Εδώ το στρατηγικό σχέδιο των «ρήξεων» διά της αναβολής έρχεται πάλι στο προσκήνιο με προφανή στόχο το κέρδισμα χρόνου και ανυπέρβλητο επακόλουθο την εξάντληση της υπομονής και την απώλεια κάθε ίχνους αξιοπιστίας που έχει εναπομείνει στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
 Του Σπύρου Παναγιώτου

"Πηγή:e-dromos.gr"

Τρίγωνα και… ενεργειακά κάλαντα



Η ελληνική εξωτερική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο
 Τις τελευταίες εβδομάδες είχαμε μια έντονη κινητικότητα στην ελληνική εξωτερική πολιτική στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής που ήρθε, μάλιστα, ως μια ευχάριστη αφύπνιση μετά από ένα λήθαργο της ελληνικής διπλωματίας στην περιοχή τα τελευταία πέντε χρόνια. Τόσο η επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ στο Ιράν όσο και οι δηλώσεις του κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού για την αναγνώριση της Παλαιστίνης από το ελληνικό Κοινοβούλιο, δείχνουν ότι η νέα κινητικότητα αποκτά και στοιχεία ρεαλισμού ξεπερνώντας υπερενθουσιώδεις, ιδεοληπτικές και τελικά μονοσήμαντες προσεγγίσεις του παρελθόντος, σχετικά με τις συμμαχίες της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Η επίσκεψη του στρατηγού Σίσι ήρθε να προστεθεί σε αυτήν τη θετική κινητικότητα, ανοίγοντας σημαντικές προοπτικές για ένα διακριτό ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η κινητικότητα αυτή συνδυάζεται με δύο βασικά χαρακτηριστικά: Το ένα είναι η προτίμηση προς τριγωνικά σχήματα συνεργασίας που περιέχουν την Ελλάδα και την Κύπρο, δηλαδή Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Το άλλο είναι η σχεδόν μονοπώληση των επαφών από τον τομέα της ενέργειας σύμφωνα με την εικόνα που μεταδίδεται από τα ΜΜΕ και που η κυβέρνηση δεν φαίνεται να προσπαθεί να διορθώσει. Και τα δύο χαρακτηριστικά -ακόμη και άθελά τους- αυξάνουν κατά τη γνώμη μας το χάσμα μεταξύ των προσδοκιών και των δυνατοτήτων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και είναι πιθανόν να δυσχεράνουν την αποτελεσματικότητά της.

Επιλογές και κίνδυνοι
Και εξηγούμαστε. Η προτίμηση των τριγωνικών σχημάτων δημιουργεί την εντύπωση ότι αντιπαρατίθενται στην Τουρκία του Ερντογάν. Η Ελλάδα και η Κύπρος δηλαδή, κράτη με σημαντικά και μακροχρόνια προβλήματα με τον τουρκικό αναθεωρητισμό, συμμαχούν με το Ισραήλ και την Αίγυπτο προκειμένου να αντιμετωπίσουν ή να προλάβουν τουρκικές διεκδικήσεις που αφορούν κυρίως την Ανατολική Μεσόγειο. Το Κάιρο και το Τελ Αβίβ, από την άλλη πλευρά, έχουν συγκυριακά προβλήματα όχι με μια μακροχρόνια στρατηγική του μετακεμαλικού τουρκικού κράτους αλλά με τις περιφερειακές επιλογές της ισλαμιστικής κυβέρνησης και προσωπικά του Ερντογάν. Το Ισραήλ θεωρεί την τουρκική κυβέρνηση ένα επιθετικό υποστηρικτή της Χαμάς και τον Ερντογάν έναν πολιτικό ηγέτη που αμφισβητεί βασικές παραμέτρους ασφάλειας του Ισραήλ στην περιοχή. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος που συνεχίζει ουσιαστικά την πολιτική παράδοση των αυταρχικών κυβερνήσεων του παρελθόντος θεωρεί την ερντογανική Τουρκία ως επικίνδυνο αντίπαλο που αναμειγνύεται στα εσωτερικά της χώρας του ενισχύοντας ή και καθοδηγώντας τους Αδελφούς Μουσουλμάνους εναντίον του.
Την ίδια στιγμή όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και κυρίως του φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι πραγματικά απογοητευτικό για τη σημερινή κυβέρνηση το γεγονός ότι συνεχίζει με ίδιους ή διαφορετικούς τρόπους το αφήγημα της κυβέρνησης Σαμαρά για την bonanza των υδρογονανθράκων που αναμένει την χώρα μας στη επόμενη στροφή της ιστορίας. Και αφού δεν έχουν βρεθεί κοιτάσματα στον ελλαδικό χώρο προωθείται μια παραλλαγή του αφηγήματος, ότι δηλαδή θα γίνουμε κόμβος μεταφοράς ενέργειας.

Εύθραυστες ισορροπίες
Είναι λογικό να αναμένει κανείς ότι στην περίπτωση που τερματιστεί η ερντογανική κυριαρχία στην τουρκική πολιτική ή που η ερντογανική κυβέρνηση αποφασίσει μια άρδην αλλαγή πλεύσης, θα είναι δύσκολο να διατηρηθεί η συγκολλητική ουσία των τριγώνων. Ιδιαίτερα σήμερα που φαίνεται ότι το Ισραήλ έχει απαλλαγεί από δυνητικές απειλές και δεν χρειάζεται το ελληνικό-κυπριακό «στρατηγικό βάθος», αφού η Συρία και το Ιράκ είναι σε διάλυση, η Χεζμπολάχ είναι σε βαθιά εμπλοκή στη Συρία, η Χαμάς, στρατιωτικά αποδυναμωμένη και χωρίς ουσιαστικούς υποστηρικτές στο εξωτερικό και οι Τζιχαντιστές απολύτως απρόθυμοι να βάλουν στο στόχαστρό τους το Ισραήλ.
Αλλά ακόμη και σήμερα, σε περίπτωση που η Τουρκία θελήσει να δοκιμάσει έμπρακτα τον αναθεωρητισμό της παραμένει μεγάλο ερωτηματικό κατά πόσο η Αίγυπτος και το Ισραήλ θα έχουν τη δυνατότητα ή τη θέληση να εμπλακούν σε μια ελληνο-τουρκική (εδώ περιλαμβάνω και την Κύπρο) διένεξη. Ιδιαίτερα, μάλιστα, αν σκεφτεί κανείς ότι τα πραγματικά εκμεταλλεύσιμα και δυνητικά προσοδοφόρα ελληνικά κοιτάσματα που γνωρίζουμε δεν βρίσκονται στην ΑΟΖ νοτίως ή νοτιοανατολικώς της Κρήτης, όπου θα υπήρχε αιγυπτιακό και ισραηλινό ενδιαφέρον, αλλά στο Βόρειο και Βορειανατολικό Αιγαίο. Συνεπώς, τα τριγωνικά σχήματα αυξάνουν την καχυποψία στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις χωρίς να προσθέτουν σημαντικά οφέλη στην ελληνική αποτρεπτική ικανότητα σε μια περίοδο σχετικής ύφεσης του έμπρακτου τουρκικού αναθεωρητισμού και κυρίως σε μια περίοδο που λόγω της ευρωπαϊκής βαρβαρότητας στο Προσφυγικό χρειάζεται μια κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Το αφήγημα του… κόμβου
Αλλά και ο ενεργειακός τομέας στον οποίο, εν πολλοίς, στηρίζουν την λυσιτέλεια τους τα τριγωνικά σχήματα, είναι εξαιρετικά υπερεκτιμημένος τουλάχιστον επικοινωνιακά. Αυτό που κάνει τη διαφορά στον χάρτη των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι βέβαια τα πιθανά ελληνικά κοιτάσματα, η θρυλούμενη έκταση των οποίων ανταγωνίζεται σε βεβαιότητα το μύθο του Μινώταυρου, αλλά το νέο αιγυπτιακό θαλάσσιο κοίτασμα Ζορ, το μεγαλύτερο κοίτασμα στην Ανατολική Μεσόγειο. Μόνο η διασύνδεση του με τα κυπριακά και τα ισραηλινά κοιτάσματα μπορεί να τα καταστήσει εμπορεύσιμα και συνεπώς εκμεταλλεύσιμα.
Και εδώ αρχίζει η εικασία και η επιθυμία να μπλέκει με την πραγματικότητα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν έχει ακόμη αρχίσει η εξόρυξη σε αυτό το κοίτασμα, κάτι που θα χρειαστεί κάποια χρόνια. Αλλά πάνω στην υπόθεση ότι την εποχή εκείνη θα επιτευχθεί η διασύνδεση με τα κυπριακά και ισραηλινά, πράγμα βέβαια που θα εξαρτηθεί από την τότε κατάσταση της αγοράς ενέργειας και την περιφερειακή πολιτική κατάσταση (σήμερα, για παράδειγμα, έχουν παγώσει οι ενεργειακές σχέσεις Αιγύπτου-Ισραήλ) χτίζεται το αφήγημα του κόμβου. Το αέριο θα έρχεται στην Αλεξανδρούπολη όπου θα συνδεθεί με τον ΤAP, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος αγωγός δημιουργήθηκε για να μεταφέρει αζέρικο αέριο, ότι δεν είναι ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους και ότι, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν υπάρχει πρόβλεψη για «συμπλήρωσή» ή διασύνδεση του με άλλον πάροχο (προφανώς ανταγωνιστικό) αερίου δεν εξηγούνται στο νέο παραλλαγμένο αφήγημα.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η δυσαρμονία προσδοκιών και δυνατοτήτων θα πρέπει να οδηγήσει σε μια νέα αποτίμηση των σχημάτων εξωτερικής πολιτικής. Η εμμονή σε τριγωνικά σχήματα έχει προβλήματα ευελιξίας, ενώ ανάλογα σχήματα στο παρελθόν χαρακτηρίζονταν από έλλειψη συντονισμού μεταξύ κρατικών μηχανών με διαφορετικό τρόπο λειτουργίας. Τέλος, η εστίαση στον ενεργειακό τομέα μοιραία υποβαθμίζει άλλους τομείς, περισσότερο σημαντικούς για την γρήγορη επανεκκίνηση της οικονομίας και τη συγκρότηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, όπως είναι η επιστημονική έρευνα, οι νέες τεχνολογίες, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η οργάνωση της Υγείας, η διαχείριση των υδατικών πόρων, ο τουρισμός και ο χώρος του πολιτισμού και όχι το όνειρο του κράτους-εισοδηματία.
 Του Σωτήρη Ρούσσου
Υ.Γ. Θα συμβούλευα κάποιους δημοσιογράφους σε «ανακόλουθο» (ελληνιστί) περιοδικό να είναι επιμελείς και να διαβάζουν και κανένα κείμενό μου πριν με εντάξουν σε διάφορες σκοτεινές συνωμοσίες και παραμύθια με μάγους και δράκους.

Ο Σωτήρης Ρούσσος είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών

www.cemmis.edu.gr

Χειροκρότησε και θα 'ρθει άσπρη μέρα και για σε.





Μια αποκάλυψη που ήδη προκαλεί αντιδράσεις και συζητήσεις έκανε σήμερα η εφημερίδα «Ανεξαρτησία».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα ένας από τους άνδρες που φαίνεται να χτυπάει παλαμάκια στην Όλγα Γεροβασίλη και να χορεύει μαζί της ζεϊμπέκικο, διορίστηκε ως Αντιπρόεδρος στο Δ.Σ. του Νοσοκομείου Άρτας.

Συγκεκριμένα στο ΦΕΚ τεύχος Υ.Ο.Δ.Δ. 908 – 11.12.2015, ο κ. Βασίλειος Μπαλάσκας, οδοντίατρος, ορίζεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Άρτας ως τακτικός μέλος και Αντιπρόεδρος, σε αντικατάσταση του Λάμπρου Αθανασίου. Είναι ο κύριος δεξιά στη φωτογραφία!

Ο κ. Μπαλάσκας θεωρείται από τους στενούς συνεργάτες της κας Γεροβασίλη αλλά δεν είναι μόνο αυτός. Μια θέση μέλους στο Δ.Σ. στο Νοσοκομείο πήρε και ο διευθυντής του πολιτικού της γραφείου, ο κ. Κώστας Ροβίνας όπως διαβάζουμε στο ίδιο ΦΕΚ. Και οι δύο ήταν στο ψηφοδέλτιο Άρτας της κας Γεροβασίλη όταν ήταν υποψήφια Περιφερειάρχης Ηπείρου.


Χιλιάδες βυτιοφόρα στις φλόγες. - Οι Ρώσοι καταστρέφουν τον στόλο του Ερντογάν.



Από την 30η Σεπτεμβρίου, που επιχειρεί η Ρωσική πολεμική αεροπορία στην Συρία, έχει καταστρέψει 1.200 βυτιοφόρα που μεταφέρουν παράνομα πετρέλαιο, σύμφωνα με ανακοίνωση του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου σήμερα Τρίτη.
«Από την έναρξη της αεροπορικής εκστρατείας, τα ρωσικά αεροσκάφη κατέστρεψαν πάνω από 1.200 τέτοια οχήματα,» δήλωσε ο υπολοχαγός Rudskoy Sergey, επικεφαλής της Επιχειρησιακής Διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, σύμφωνα με το sputniknews.com.
«Οι Ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις συνεχίζουν να επικεντρώνονται στην καταστροφή των παράνομων πηγών εσόδων για τους τρομοκράτες στη Συρία», τόνισε ο Rudskoy.
Σύμφωνα με τον ίδιο, έξι παράνομες πετρελαιοπηγές που ελέγχονται από τους τρομοκράτες, καθώς και επτά οχηματοπομπές που μεταφέρουν καύσιμα και προϊόντα πετρελαίου καταστράφηκαν κατά τις τελευταίες τρεις ημέρες.
«Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, η Ρωσική αεροπορία έχει εκτίνει τις επιχειρήσεις εναντίον στόχων των ISIS και άλλων τρομοκρατικών ομάδων. Η Ρωσική αεροπορία συνεχίζει να δίνει προτεραιότητα στην υπονόμευση των παράνομων πηγών εσόδων των τρομοκρατών στη Συρία.»


Μεϊμαράκη από τον πρώτο γύρω δείχνουν οι δημοσκοποίσεις - Πάτο πιάνει ο Άδωνις.




Πέντε ημέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες για την ανάδειξη νέου αρχηγού στη ΝΔ δημοσκόπηση της Opinion καταγράφει τις τάσεις μεταξύ των οπαδών και ψηφοφόρων του κόμματος.Σύμφωνα με την μέτρηση ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να εκλεγεί καθώς παίρνει το 46% μεταξύ όσων θα προσέλθουν σίγουρα να ψηφίσουν την Κυριακή στις 20 Δεκεμβρίου. 
Με αυτό τον τρόπο φαίνεται ακόμη και να εξασφαλίζει την εκλογή του από τον πρώτο γύρο. Στη δεύτερη θέση, σύμφωνα με την Opinion έρχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος συγκεντρώνει 25,1% και ακολουθούν ο Απόστολος Τζιτζικώστας με 15,4%, και ο Άδωνις Γεωργιάδης με 10,1%.

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΒΑΛΕΙ ΚΑΤΑ ΡΙΠΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ.




Ο Ρώσος Αρχηγός έκανε λόγο για παράνομη δραστηριότητα υψηλόβαθμων αξιωματούχων της Τουρκίας που «στοίχισε τη ζωή νομοταγών πολιτών της Ρωσίας, της Γαλλίας, του Μαλί αλλά και της ίδιας της Τουρκίας, στην οποία οι τρομοκράτες του Ισλαμικού κράτους διαπράττουν τρομοκρατικές πράξεις».

Για την κατάρριψη από την Τουρκία του ρωσικού πολεμικού Su-24, ανέφερε, ότι το υπουργείο Άμυνας ελπίζει σε αντικειμενική και αμερόληπτη διεθνή έρευνα για τα αίτια της τραγωδίας, τονίζοντας, ότι «η Τουρκία χτύπησε πισώπλατα τη Ρωσία, τη στιγμή που η τελευταία αγωνίζεται κατά του Ισλαμικού κράτους».
Οι δηλώσεις του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας έχουν μεγάλο ενδιαφέρον και σ΄ ότι έχουν να κάνουν με το NATO, αλλά και με το πρόγραμμα εξοπλισμού των ρωσικών ΕΔ, όπως μεταδίδει και το onalert.gr.
Αναλυτικά:
Η ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας, η ανάπτυξη του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας και η ανάπτυξη νέων όπλων, παραβιάζουν την σημερινή ισορροπία στρατηγικών δυνάμεων, δήλωσε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας, Β. Γκερασίμοφ, κατά τη συνάντησή του με τους ξένους στρατιωτικούς ακολούθους, οι οποίοι είναι διαπιστευμένοι στη Ρωσική Ομοσπονδία
Σύμφωνα με το ΡΙΑ-Νόβοστι, ο Γκερασίμοφ ανέφερε, ότι η αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα του ΝΑΤΟ, καθώς επίσης και η ανάπτυξη του παγκόσμιου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας ενισχύουν την απειλή για τη δημιουργία νέων «θερμών σημείων» στον κόσμο και ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να έχει ως προτεραιότητα την ενίσχυση των πυρηνικών της δυνάμεων ως αποτρεπτική δύναμη σε μια επίθεση εναντίον της καθώς και εναντίον των συμμάχων της. Συνεχίζοντας ο Γκερασίμοφ δήλωσε πως στον αγώνα μεταξύ της Ρωσίας και των τρομοκρατών στη Συρία, το Γενικό Επιτελείο της Ρωσίας προωθεί τον συντονισμό των ενεργειών των ρωσικών δυνάμεων με τις αντίστοιχες κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας αλλά και τις ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης, ενώ εξέφρασε την ελπίδα, ότι η έρευνα για τα πραγματικά περιστατικά με την κατάρριψη του ρωσικού Su 24 θα είναι αντικειμενική.
Ως βασικούς κινδύνους για παγκόσμια ασφάλεια, ο Γκερασίμοφ κατονόμασε τη διάδοση της διεθνούς τρομοκρατίας και του ριζοσπαστικού εξτρεμισμού, ωστόσο, κατά τον ίδιον, η αυξημένη δραστηριότητα του ΝΑΤΟ κατά μήκος των συνόρων με τη Ρωσία είναι «ιδιαίτερα ανησυχητική», καθώς όπως ανέφερε, «ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης του παγκόσμιου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας και της ανάπτυξης νέων οπλικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων και υπερηχητικών όπλων, δημιουργούν συνθήκες αυξημένης ανησυχίας, αφού παραβιάζουν την υφιστάμενη στρατηγική ισορροπία των δυνάμεων».
Κατά τον Γκερασίμοφ, η επιδείνωση της κατάστασης στον κόσμο συμβάλει στην αξιοποίηση των οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων, στη δυναμική διαμαρτυρία τμημάτων του πληθυσμού από εξτρεμιστικές οργανώσεις και ιδιωτικές εταιρείες παροχής στρατιωτικών υπηρεσιών.
«Δεν θα πρέπει να εφησυχάζουμε με την παράνομη διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, με το υπερεθνικό έγκλημα, της διακίνηση των ναρκωτικών, τις αποσχιστικές τάσεις, την ανεξέλεγκτη μετανάστευση και την αύξηση της ξενοφοβίας» ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας, ότι τα ανωτέρω μαζί με μια μακρά σειρά διακρατικών αντιθέσεων αποτελούν απειλή για την δημιουργία νέων αλλά και για κλιμάκωση των υφιστάμενων συγκρούσεων, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται τα τελευταία χρόνια.
Ως προς τη ρωσική επιχείρηση στη Συρία ανέφερε, ότι «η αποσταθεροποίηση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή, σε χώρες της Αφρικής και στο Αφγανιστάν έχει δημιουργήσει μια απειλή ως προς την διάδοση της τρομοκρατικής δραστηριότητας και σε άλλες περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας», τονίζοντας, ότι όλα αυτά καθιστούν σαφές το πόσο σημαντική είναι η ανάγκη ενιαίας προσπάθειας της παγκόσμιας κοινότητας προκειμένου να αντιμετωπίσει από κοινού τις απειλές, κυρίως της διεθνούς τρομοκρατίας.
Όσο για την από κοινού καταπολέμηση της τρομοκρατίας, στο πλαίσιο της επιχείρησης στη Συρία, η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί με όλες τις χώρες, δήλωσε ο Γκερασίμοφ, επισημαίνοντας, ότι στην πρόσφατη ιστορία υπάρχουν παραδείγματα συνεργασίας της με τα δυτικά κράτη, όπως «η επιχείρηση της Διεθνούς Δύναμης Βοήθειας για Ασφάλεια στο Αφγανιστάν, η υπαγωγή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας υπό διεθνή έλεγχο, η συμφωνία σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η υπογραφή και εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ και η καταπολέμηση της πειρατείας στο Κέρας της Αφρικής».
Ως προς τις επιτυχίες της συριακής επιχείρησης, ανέφερε, ότι οι Ρώσοι προκειμένου να στερήσουν από τους τρομοκράτες την πηγή χρηματοδότησης, κατέστρεψαν όσα διυλιστήρια και σταθμούς άντλησης πετρελαίου, καθώς και οχήματα που μετέφεραν προϊόντα πετρελαίου σε δημόσιους χώρους, τα οποία ανήκαν στο Ισλαμικό κράτος και πραγματοποιούσαν δρομολόγια προς τα τουρκικά σύνορα. Τόνισε δε, ότι ρωσική αεροπορία στη Συρία πραγματοποιεί καθημερινά 30-40 αεροπορικές επιδρομές κατά των τρομοκρατών, προκειμένου να υποστηρίξει τη δράση των συριακών Ενόπλων Δυνάμεων.
Ανέφερε, ότι οι μονάδες της συριακής αντιπολίτευσης, συνολικού αριθμού περίπου 5.000 αντρών, μαζί με τα κυβερνητικά στρατεύματα ακολούθησαν επιθετική πολιτική στις επαρχίες Χομς, Χάμα, Χαλέπι και Ράκα, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο αριθμός των αντρών που εντάσσονται σε αυτές, ενώ παράλληλα, η ρωσική αποστολή βοήθησε με την παροχή όπλων, πυρομαχικών και διάφορου άλλου εξοπλισμού. «Στόχος της Ρωσίας είναι να συμβάλλει στις κοινές προσπάθειες των κυβερνητικών στρατευμάτων και των δυνάμεων της συριακής αντιπολίτευσης προκειμένου να ηττηθούν οι τρομοκράτες», τόνισε Γκερασίμοφ προσθέτοντας, ότι την ίδια τακτική κατά του Ισλαμικού κράτους θα ακολουθήσουν οι ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις και το 2016.
Σχετικά με την κατάρριψη από την Τουρκία του ρωσικού πολεμικού Su-24, ανέφερε, ότι το υπουργείο Άμυνας ελπίζει σε αντικειμενική και αμερόληπτη διεθνή έρευνα για τα αίτια της τραγωδίας, τονίζοντας, ότι «η Τουρκία χτύπησε πισώπλατα τη Ρωσία, τη στιγμή που η τελευταία αγωνίζεται κατά του Ισλαμικού κράτους».
Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου, «η παράνομη δραστηριότητα υψηλόβαθμων αξιωματούχων της Τουρκίας στοίχισε τη ζωή νομοταγών πολιτών της Ρωσίας, της Γαλλίας, του Μαλί αλλά και της ίδιας της Τουρκίας, στην οποία οι τρομοκράτες του Ισλαμικού κράτους διαπράττουν τρομοκρατικές πράξεις».
Αναφερόμενος στα σχέδια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, δήλωσε, ότι το 2016, θα δοθεί προτεραιότητα στη διατήρηση των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων, στην ανάπτυξη του δυναμικού ομάδων επίθεσης, καθώς επίσης και στις αεροπορικές και διαστημικές δυνάμεις, ώστε να είναι σε επίπεδο που να εξασφαλίζεται εγγυημένα η αποτροπή επίθεσης κατά της Ρωσίας και των συμμάχων της. Μια άλλη προτεραιότητα είναι η αύξηση της δυναμικότητας των ομάδων και τα συστήματα διαχείρισης πληροφοριών στρατηγικών δυνάμεων αποτροπής «σε ένα επίπεδο που να εξασφαλίζεται η αποφυγή πρόκλησης ζημιών, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες», καθώς και η δυνατότητα τηλεδιάσκεψης για την αντιμετώπιση της αεροδιαστημικής επίθεσης, αλλά και η δυνατότητα διακλαδικής συνεργασίας με ομάδες που εκτελούν αποστολές σε περιοχές στρατιωτικών συγκρούσεων.
Όσον αφορά τον εξοπλισμό του ρωσικού στρατού, τόνισε, ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας το 2016 σχεδιάζει να αγοράζει ετησίως περίπου 200 αεροσκάφη και 30 πλοία επιφανείας και υποβρύχια καθώς επίσης και 600 τεθωρακισμένα οχήματα, ενώ από το 2021 το μερίδιο των σύγχρονων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού θα είναι από 70% έως 100% στους διάφορους κλάδους και σώματα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.
Ταυτόχρονα, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα καταβάλει κάθε προσπάθεια βελτίωσης του συστήματος των επιστημονικών ερευνητικών ιδρυμάτων αλλά και της ανάπτυξης των σχέσεων τους με αντίστοιχα ινστιτούτα συμμαχικών χωρών, στο πλαίσιο της Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών, του CSTO και του SCO.
Τέλος υποσχέθηκε, πως ο ρωσικός στρατός θα διοργανώσει τους δεύτερους διεθνείς αγώνες μέσα στο 2016, όπου θα κληθούν να συμμετάσχουν 47 χώρες, υπενθυμίζοντας, ότι κατά τους πρώτους διεθνείς αγώνες συμμετείχαν 43 ομάδες, πάνω από 1,300 άτομα και 16 ομάδες παρατηρητών από 16 χώρες του εξωτερικού, αντιπροσωπεύοντας την Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. «Οι προηγούμενοι αγώνες απέδειξαν πως συμβάλλουν στη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών εκπαίδευσης στρατιωτών για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους και την ανάπτυξη του ανταγωνισμού κατά τη διάρκεια της μάχης της κατάρτισης», ανέφερε καταλήγοντας ο Γκερασίμοφ.

"Πηγή:crashonline.gr"