Η Απατηλή Υπόσχεση της Επίσκεψης Ερντογάν

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου.

Τη χώρα μας αναμένεται να επισκεφθεί σύντομα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με όσους συνηγορούν υπέρ αυτής της επίσκεψης να επικαλούνται κυρίως την ανάγκη για συνεχή διάλογο και βελτίωση των διαύλων επικοινωνίας με την Άγκυρα. Αναμένεται να συζητηθούν, μεταξύ άλλων, το προσφυγικό, ζητήματα που αφορούν στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, θέματα οικονομικής συνεργασίας, καθώς και οι σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία.

Ουδείς διαφωνεί με την ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ ελληνικής και τουρκικής κυβέρνησης και ανταλλαγής απόψεων προς αποσόβηση δυσάρεστων καταστάσεων. Η συνεννόηση αυτή, όμως, μπορεί να πραγματοποιηθεί σε επίπεδο πρεσβειών, γενικών γραμματέων υπουργείων Εξωτερικών, υφυπουργών και υπουργών, στο πλαίσιο διμερών επαφών. Παράλληλα, ακόμα και στο ανώτατο επίπεδο, μπορεί να υπάρξει συνεννόηση στο πλαίσιο Συνόδων του ΝΑΤΟ ή άλλων διεθνών οργανισμών, όπου συμμετέχουν και οι δύο χώρες.

Επίσημη επίσκεψη, όμως, σε ανώτατο επίπεδο στέλνει λάθος μηνύματα, τόσο στην απέναντι πλευρά, όσο και στην ελλαδική κοινωνία, αλλά και σε τρίτες χώρες. Παρόμοιες επισκέψεις στο επίπεδο αυτό συνήθως αποτελούν το επιστέγασμα των ήδη πολύ καλών σχέσεων μεταξύ δύο χωρών, ή όταν έχει αποφασιστεί η υπογραφή μιας σημαντικής συμφωνίας. Τίποτε από τα δύο δεν συμβαίνει στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας.

Ανάλογη περίπτωση αποτελεί και το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, προσφέροντας την έξωθεν καλή μαρτυρία για την αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας. Πώς η Αθήνα θα ισχυριστεί σε τρίτους πως η γειτονική Τουρκία συνιστά απειλή για την εδαφική της ακεραιότητα όταν έχει καθιερώσει τόσο στενό πλαίσιο συνεργασίας και όταν μάλιστα αντίστοιχο πλαίσιο δεν υφίσταται μεταξύ Αθηνών και Λευκωσίας;

Στοιχειοθετείται κάποια αλλαγή της τουρκικής πολιτικής; Οι παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο συνεχίζονται, όπως και η απαίτηση για παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο ακόμα και μετά την όποια λύση. Συνεχίζεται και η συστηματική προώθηση προσφύγων και παράνομων μεταναστών από τα μικρασιατικά παράλια. Διάλογος μέσω προκλήσεων, μέσω αμφισβήτησης της ελληνικής κυριότητας νησιών του Αιγαίου, νομιμοποιεί, στα μάτια τρίτων, τις προκλήσεις αυτές.

Μηδενικό όφελος

Η επίσκεψη δεν θα προσκομίσει τίποτα το ωφέλιμο για την ελληνική πλευρά. Οι βασικές παράμετροι της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής θα επαναληφθούν από τον Ερντογάν, όχι, ίσως, με τη συνηθισμένη λεκτική διατύπωση της τουρκικής ηγεσίας, αλλά με το περιεχόμενο να παραμένει αναλλοίωτο. Η ασθμαίνουσα Αθήνα θα καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να ερμηνεύσει τα λεγόμενα και τις προθέσεις του Τούρκου προέδρου με τη λογική της ειρηνικής συνύπαρξης, της καλής γειτονίας και του σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

Δυστυχώς, δεν απομακρύνεται το ενδεχόμενο σύγκρουσης με την επίσκεψη, όπως αφελώς, ίσως, πιστεύεται. Αντιθέτως, εμπεδώνεται στο τουρκικό θυμικό η σπουδή των Αθηνών να συναινέσει σε κάθε συζήτηση ή επίσκεψη, όποτε και όταν το ζητήσει η Άγκυρα.

Η τουρκική αναθεωρητική πολιτική στοχεύει στην εκμηδένιση της ελληνικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη συρρίκνωση της ελλαδικής επικράτειας σε μια λεπτή λωρίδα γης στην απόληξη της Χερσονήσου του Αίμου. Σε αυτό συνίστανται οι «ελληνοτουρκικές διαφορές». Εν πολλοίς, στην ακύρωση της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν συνιστούν το αποτέλεσμα παρεξηγήσεων και έλλειψης συντονισμού, ώστε να αρκεί καλή θέληση και καλό κλίμα για την επίλυσή τους. Άλλωστε, ο διάλογος δεν είναι μια αθώα διαδικασία. Μέγιστες υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα έχουν έρθει ως αποτελέσματα διαλόγου (Νταβός 1988, Ανακοινωθέν Μαδρίτης 1997).

Η ισχύς έχει τον τελικό λόγο

Η έλλειψη ισοζυγίου ισχύος μεταξύ των δύο χωρών μεγαλώνει . Η τουρκική πλευρά (κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι) διασαλπίζει τη φιλοδοξία να καθιερωθεί η χώρα τους, λόγω και έργω, κεντρικός, αυτοτελής πόλος ισχύος της περιοχής. Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Άγκυρας δίνει υπόσταση στους διακηρυγμένους σκοπούς της γειτονικής χώρας.

Ο διάλογος, διαχρονικά, νοείται από την ελλαδική πλευρά ως φυγή από τη λογική της ισχύος και των στρατιωτικών εξοπλισμών. Υπάρχει και η αφελής πεποίθηση ότι μετατίθεται η διαπραγμάτευση στο πεδίο του διαλόγου, όπου το καλύτερο επιχείρημα κερδίζει. Ίσως αυτή η πεποίθηση να είναι πιο βαθιά στη παρούσα κυβέρνηση, λόγω διεθνιστικής εμμονής, που παραγνωρίζει την έννοια του εθνικού συμφέροντος, που υπερασπίζεται φιλειρηνικά κινήματα πάσης φύσεως, την αδελφοσύνη των λαών, και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Δεν υπάρχει φυγή, όμως, από τον υπάρχοντα δεινό συσχετισμό στρατιωτικής, οικονομικής και δημογραφικής ισχύος. Ο διάλογος δεν διορθώνει τον εις βάρος μας συσχετισμό ισχύος, ούτε τον εξορκίζει. 

Αντίθετα, το στοιχείο της ισχύος καθορίζει το πλαίσιο, το περιεχόμενό και, τις περισσότερες φορές, την κατάληξη του διαλόγου.

Η επιλογή του διαλόγου ως αποκλειστικού μέσου επίτευξης επίλυσης διαφορών προϋποθέτει την εμπέδωση αυτοδύναμης ισχύος και τη συνακόλουθη αποτύπωση της ισχύος αυτής στο πλαίσιο διαδικασίας διαπραγματεύσεων. Ο διάλογος προϋποθέτει ισχύ.

Οικονομική δυσπραγία

Παρομοίως και συμπληρωματικά με τα παραπάνω, αποτελεί αφελή αντίληψη πολλών κρατικών αξιωματούχων, ανεξαρτήτως κυβερνήσεως, ότι η οκταετής, πλέον, οικονομική δυσπραγία δεν έχει επιπτώσεις στην άσκηση εξωτερικής  και αμυντικής πολιτικής και πως δεν επηρεάζει τη θέση της χώρας στο διεθνές στερέωμα.

Το κλείσιμο πρεσβειών και διπλωματικών θέσεων στο εξωτερικό και οι περικοπές στις αμυντικές δαπάνες σαφώς και επηρεάζουν και αποδυναμώνουν τη θέση της χώρας. Δεν υπάρχει διαφυγή από τους συντελεστές ισχύος και από την υποχρέωση διασφάλισης αυτών.

Η Αθήνα δεν είναι διατεθειμένη να καταδείξει, σε τρίτους, τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και το ότι η πολιτική της Άγκυρας απειλεί την Ευρώπη συνολικά, με την προώθηση αρκετών εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και παράνομων μεταναστών.

Το κόστος αποτροπής της Τουρκίας αυξάνεται όλο και περισσότερο.

* Ο Ιωάννης Σ. Λάμπρου σπούδασε Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πολιτική Γεωγραφία και Στρατηγικές Σπουδές στο King’s College του Λονδίνου. Έχει εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα. Κείμενα του έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό και ημερήσιο τύπο. Ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική, οι Στρατηγικές Σπουδές, η Ελληνική Διασπορά και η Γενοκτονία του Ελληνισμού της Οθωμανική Αυτοκρατορίας.

slpress.gr

Έκτακτη σύγκληση του Αραβικού Συνδέσμου - Τι σημαίνει η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ

Διευρύνεται το κύμα αντίδρασης των αραβικών χωρών στην απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλτ Τραμπ να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Πριν από λιγο έγινε γνωστό ότι η Ιορδανία συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη του Αραβικού Συνδέσμου και του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) το επόμενο Σαββατοκύριακο, προκειμένου να συζητηθούν οι ενέργειες του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ σε ό,τι αφορά την Ιερουσαλήμ, ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα και τον ενημέρωσε για την πρόθεσή του να μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ισραήλ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Νωρίτερα ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν τηλεφώνησε στον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπας για να τον διαβεβαιώσει ότι η Μόσχα στηρίζει το ενδεχόμενο να επαναληφθούν οι συνομιλίες μεταξύ του Ισραήλ και των παλαιστινιακών αρχών, με επίκεντρο μεταξύ άλλων και το καθεστώς της Ιερουσαλήμ, επισήμανε το Κρεμλίνο σε μια ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα.

Τι σημαίνει η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ - Το ιστορικό πίσω απο την απόφαση.

Η ανακοίνωση της απόφασης του Αμερικανού προέδρου να μετακινήσει την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ προκάλεσε όπως ήταν φυσικό θόρυβο και ανάμικτα αισθήματα για την πορεία της ειρήνης στη Μέση Ανατολή.

Το θέμα μπορεί να εξελιχθεί ακόμη και σε αιτία για μια γενικευμένη σύρραξη εξαιτίας της ευαίσθητης φύσης του προβλήματος.

Στις 29 Νοεμβρίου του 1947 με το ψήφισμα 181 του ΣΑ του ΟΗΕ αποφασίστηκε η Ιερουσαλήμ να γίνει διεθνής πόλη, εγκαθιστώντας ένα ειδικό διεθνές καθεστώς με δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης για όλους.

Με την συνθήκη της 3ης Απριλίου του 1949 είχε καθοριστεί ότι όλοι οι Ισραηλινοί θα είχαν πρόσβαση σε όλα τα ιερά μέρη της ανατολικής Ιερουσαλήμ, αλλά η συνθήκη αυτή πρακτικά δεν εφαρμόστηκε μετά από άρνηση της Ιορδανίας.

Το αρχικό σχέδιο για τη δημιουργία ενός εβραϊκού και ενός ισραηλινού κράτους δεν απέδωσε. Με τον πόλεμο της ανεξαρτησίας του 1948, όλη η δυτική Ιερουσαλήμ (ουσιαστικά η παλιά πόλη) περιήλθε στην ιορδανική κατοχή, μεταξύ αυτών και του Δυτικού Τείχους (Τείχος των Δακρύων) και θα παρέμενε έτσι για 19 χρόνια μέχρι τον πόλεμο των 6 ημερών.

Με τον  πόλεμο του 1967 όλη η Ιερουσαλήμ περιήλθε κάτω από το ισραηλινή κυριαρχία, αλλά οι Παλαιστίνιοι εξακολουθούν να βλέπουν την ανατολική Ιερουσαλήμ ως την μελλοντική πρωτεύουσα του παλαιστινιακού κράτους.

Τον Ιούλιο του 1980 το Ισραήλ πέρασε ένα νόμο χαρακτηρίζοντας την Ιερουσαλήμ ως την ενιαία πρωτεύουσα του εβραϊκού κράτους. Το ΣΑ του ΟΗΕ αντέδρασε σε αυτή τη μονομερή ενέργεια (καθώς υπήρχε το ψήφισμα 181) καταδικάζοντας την προσάρτηση της πόλης, ιδιαίτερα του ανατολικού κομματιού της αποκαλώντας την ως παραβίαση του διεθνούς νόμου.

Μέχρι τότε υπήρχαν χώρες που διατηρούσαν πρεσβείες στην Ιερουσαλήμ, μεταξύ αυτών η Κόστα Ρίκα, το Ελ Σαλβαντόρ και η Ολλανδία. Μέρι όμως το 2006 όλες οι χώρες απομάκρυναν τις πρεσβείες τους από την πόλη. Σήμερα 86 χώρες έχουν πρεσβεία στο Ισραήλ όλες στο Τελ Αβίβ και καμιά στην Ιερουσαλήμ. Προξενεία διατηρούν αρκετές χώρες στην Ιερουσαλήμ.

Οι ΗΠΑ για παράδειγμα έχουν προξενείο στην δυτική Ιερουσαλήμ, ενώ οι Γαλλία και Βρετανία έχουν προξενεία στην ανατολική. Οι ΗΠΑ ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν την κύρια πρεσβεία τους στην Ιερουσαλήμ.

Το 1989 το Ισραήλ ξεκίνησε την εκμίσθωση μιας έκτασης στην Ιερουσαλήμ, με επιμίσθιο 1$ το χρόνο για 99 χρόνια, αλλά η έκταση μέχρι σήμερα παραμένει άδεια. Το 1995 το Κογκρέσο πέρασε ένα νόμο που εξουσιοδοτούσε την αμερικανική διοίκηση να μετακινήσει την πρεσβεία της στην Ιερουσαλήμ, με το σκεπτικό ότι πρέπει να γίνει σεβαστή η επιθυμία του Ισραήλ για το ποια πόλη επιλέγει ως πρωτεύουσά του.

Από τότε όμως κάθε Αμερικανός πρόεδρος ανέβαλλε την μετακίνηση της πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, επικαλούμενος λόγους εθνικών συμφερόντων.

Οι Παλαιστίνοι όπως αναφέρθηκε θεωρούν την ανατολική Ιερουσαλήμ ως την μελλοντική τους πρωτεύουσα, ενώ σύμφωνα με την ειρηνευτική διαδικασία η πόλη παραμένει διεθνής μέχρι να καθοριστούν τα σύνορα του παλαιστινιακού κράτους, κάτι που όμως είναι εξαιρετικά απόμακρο.

Εάν οι ΗΠΑ μετακινήσουν την πρεσβεία του στην Ιερουσαλήμ, σημαίνει ότι αναγνωρίζουν την κυριαρχία του Ισραήλ στην πόλη και έτσι βάζουν τέλος στα σχέδια των Παλαιστινίων να κάνουν την ανατολική Ιερουσαλήμ (η οποία κατοικείται σε μεγαλύτερο μέρος της από Άραβες) πρωτεύουσα του δικού τους κράτους.

Μοιραία επομένως οι Παλαιστίνιοι θα έρθουν σε σύγκρουση με το Ισραήλ και οι περισσότερες αραβικές χώρες οι οποίες στοιχίζονται πίσω τους.

Μια οικογένεια στη Νίκαια αρνείται να παραδώσει το σπίτι της στην τράπεζα “κι ας χυθεί αίμα”

Της Άννα Νίνη

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κατσής

  

«Η εικόνα των αστυνομικών που χτυπούν την πόρτα, έχει μείνει ακόμη στο μυαλό μου. Κάθε βράδυ πέφτω για ύπνο και σκέφτομαι πως είναι το τελευταίο μας βράδυ στο σπίτι»

Η ώρα που φτάνουμε στην περιοχή των προσφυγικών στη Νίκαια, είναι 2 το μεσημέρι. Στο παράθυρο του παλιού διώροφου σπιτιού τής οδού Βιθυνίας, μας περιμένει με βλέμμα γεμάτο αγωνία ο κύριος Βασίλης με τη γυναίκα του. Μπαίνοντας μέσα, μας καθίζει γύρω από το στρογγυλό ξύλινο τραπέζι του σαλονιού. Τα χαρτιά που με παράπονο μάς δείχνει, έχουν καλύψει το τραπεζομάντηλο. Το μόνο που βλέπεις είναι ένας κυκεώνας από σφραγίδες.

Μπροστά του έχει έναν μπλε παραφουσκωμένο ντοσιέ με ξεκολλημένες διαφάνειες και το φωτιστικό του σαλονιού λείπει. Παρατηρώ για δευτερόλεπτα τα καλώδια του ρεύματος που βγαίνουν βίαια από το ταβάνι. «Το κατεβάσαμε (το φωτιστικό) για να το καθαρίσω και τώρα δεν με αφήνει να το ξαναβάλω. Θα μας πετάξουν έξω από το σπίτι μας έτσι κι αλλιώς, μου λέει ο Βασίλης. Γιατί να το κρεμάσουμε;», λέει η κυρία Ελένη, η σύζυγός του.

Το σπίτι, σήμερα, τυπικά ανήκει στην Eurobank. Αγοράστηκε από τον κ. Σκοπελίτη το 2005 με δάνειο ύψους 130.000 χιλιάδων ευρώ από τη συγκεκριμένη τράπεζα και ανακαινίστηκε με ακόμη ένα δάνειο, 30.000 ευρώ. Στην εποχή της ευμάρειας και πριν η κρίση μάς χτυπήσει την πόρτα, οι μαυρισμένοι πλέον τοίχοι του σπιτιού έκλειναν μέσα τους τη ζωή και την καθημερινότητα μιας μεγάλης οικογένειας. Ζούσαν εκεί ο κ. Βασίλης με τη γυναίκα του, η κουνάδα και ο κουνιάδος του, τα δυο πεθερικά του και τα δυο παιδιά του. «Το σπίτι ήταν σαν στάβλος όταν το αγοράσαμε. Το ανακαίνισα όσο μπορούσα για να ζούμε ανθρώπινα. Τότε έδιναν ό,τι δάνεια ήθελες. Σκέψου ότι αφού μου ενέκριναν το στεγαστικό και το επισκευαστικό δάνειο, με ρώτησαν αν θέλω να αγοράσω και μια Μερσεντές ή κάποιο άλλο αμάξι για να μου δώσουν κι άλλο δάνειο. Τους είπα ότι απλώς ήθελα να αγοράσω ένα σπίτι για να βάλω μέσα την οικογένεια μου. Είχαμε όλοι μαζί εισοδήματα 4.000 ευρώ και μπορούσαμε πολύ εύκολα να πληρώνουμε το δάνειο», λέει ο κ. Σκοπελίτης.

Η μόνη ερώτηση που μπορώ να κάνω αρχικά είναι «Τι πήγε τόσο στραβά;». Η ζωή του κ. Σκοπελίτη, όπως σιγά-σιγά ξεδιπλώνεται μέσα από τα λεγόμενά του, είναι σαν ντόμινο με συνεχείς πτώσεις των κομματιών. Τα παιδιά του, μετά την αγορά αυτού του σπιτιού, επίσης αγόρασαν από μια κατοικία το καθένα, με δάνεια ύψους 70.000 ευρώ και 90.000 ευρώ αντίστοιχα. Σήμερα, η τράπεζα έχει ήδη κατασχέσει τα δυο αυτά σπίτια μετά από πλειστηριασμούς, ενώ ο πλειστηριασμός για το σπίτι τής οδού Βιθυνίας που μένουν σήμερα πλέον όλοι μαζί, αφού τα παιδιά επέστρεψαν στο πατρικό τους, έγινε το 2012. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είναι όχι απλά η πρώτη, αλλά η μόνη κατοικία που τους έχει απομείνει. Το σπίτι όμως τυπικά ανήκει στη τράπεζα. Μετά από αναποδιές και προβλήματα υγείας, ζουν με το επίδομα αλληλεγγύης, λαμβάνουν 100 ευρώ ο καθένας, δηλαδή συνολικά 400 ευρώ τον μήνα. Αυτό όπως λέει ο κ. Σκοπελίτης έγινε επειδή «μας έβαλαν όλους εγγυητές, τον έναν στον άλλο, και έφτασαν το ποσό που χρωστούσαμε πάνω από τις 200 χιλιάδες. Αρχικά είχαμε εισόδημα 4.000 ευρώ [τον μήνα]. Μετά την κρίση πέσαμε στα 1.000 ευρώ και μετά στα 500. Πώς θα πλήρωνα τα δάνεια με 500 ευρώ εισόδημα και τόσους ανθρώπους να μένουν εδώ; Δεν υπήρχε τρόπος». Σύμφωνα με τον νόμο, η τράπεζα ή οι ιδιώτες, πριν κάνουν πλειστηριασμό, πρέπει να έχουν δικαστική απόφαση ή δικαστική διαταγή, που να δέχεται ότι ο οφειλέτης χρωστάει. Δεν μπορούν να κινηθούν αυθαίρετα. Για να εκδοθεί αυτή η δικαστική απόφαση ή η δικαστική διαταγή έχει προηγουμένως λάβει έγκαιρα γνώση ο οφειλέτης ώστε να μπορεί να υπερασπίσει αποτελεσματικά τη θέση του. Ολες αυτές οι διαδικασίες τηρήθηκαν την περίπτωση του κ. Σκοπελίτη. Και ο πλειστηριασμός έγινε.

Ωστόσο, παραδόξως, αυτό που ζητάει δεν είναι να μη χάσει το σπίτι του. Ο τρόπος που μιλούν γι’ αυτό, ο ίδιος και η γυναίκα του, δείχνει πως πλέον έχει χάσει κάθε ελπίδα ότι πρόκειται να σωθεί. Αυτό που ζητούσε και συνεχίζει να ζητάει από την τράπεζα είναι μια παράταση ώστε να μπορέσει να σταθεί για λίγο στα πόδια του πριν φύγει. «Προσπαθήσαμε να κάνουμε διακανονισμούς, αλλά δεν ήθελαν να κάνουν. Εγώ ήμουν από τους τυχερούς που κάθισα πέντε χρόνια μέσα μετά τον πλειστηριασμό του 2012. Αλλά αυτήν τη στιγμή, με τα 400 ευρώ που παίρνουμε συνολικά, τι να πρωτοκάνουμε; Να τα δώσουμε στην τράπεζα, να πληρώσουμε τη ΔΕΗ ή να φάμε;».

Το 2015 δε, άλλο ένα περιστατικό άρχισε να ταλαιπωρεί την οικογένεια. Ο κ. Σκοπελίτης εισήχθη στο νοσοκομείο αντιμετωπίζοντας σοβαρά καρδιακά προβλήματα χωρίς να έχει ιστορικό με την καρδιά του και παρέμεινε μια εβδομάδα στην εντατική. Είναι 56 ετών, αλλά πλέον δεν μπορεί να εργαστεί, ούτε όμως και να πάρει σύνταξη λόγω χρεών στο ΤΕΒΕ. Το μεγαλύτερο πρόβλημά του είναι το ζήτημα της συνταξιοδότησης: «Έχω δουλέψει 41 χρόνια και έχω 13.200 ένσημα. Δεν μπορώ να πάρω σύνταξη κι ας έχω πάθει έμφραγμα, ας έχω χειρουργηθεί. Τα μισά μου ένσημα είναι στο ΙΚΑ, διότι υπήρξα υπάλληλος σε μια εταιρία 26 χρόνια. Το ΙΚΑ μου είναι “καθαρό” και δικαιούμαι αναπηρική σύνταξη. Αν την ενέκριναν σήμερα, θα έπαιρνα 1.100 ευρώ τον μήνα και θα κατάφερνα να πατήσω πάλι στα πόδια μου. Ήμουν αυτοματιστής, δούλευα στα καράβια και με έστελναν όπου πήγαινε το βαπόρι. Θαλασσοπνιγόμουν για όσο χρειαστεί ώστε να μη σταματήσει δευτερόλεπτο η προπέλα των καραβιών. Δούλευα με δέκα μποφόρ και με τυφώνες για να μη μου δώσουν σήμερα σύνταξη», αναφέρει.

Πέρυσι τον Ιούνιο, στις 8:30 το πρωί, μια δικαστική κλητήρας, ένας κλειδαρά και μια ομάδα αστυνομικών χτύπησαν την πόρτα του σπιτιού. Η σύζυγος του κ. Σκοπελίτη άνοιξε, της επέδειξαν το έγγραφο της κατάσχεσης όμως αρνήθηκαν να αποχωρήσουν. «Η εικόνα των αστυνομικών που χτυπούν την πόρτα, έχει μείνει ακόμη στο μυαλό μου. Κάθε βράδυ πέφτω για ύπνο και σκέφτομαι πως είναι το τελευταίο μας βράδυ στο σπίτι, ότι το πρωί κάποιος θα χτυπήσει την πόρτα και θα μας πει να φύγουμε. Πέρυσι τον Ιούνιο, όταν ήρθαν, μας είπαν «Πάρτε ό,τι είναι αναγκαίο και όταν βρείτε πού να μείνετε, να μας πάρετε τηλέφωνο για να έρθετε να πάρετε τα πράγματά σας». Τότε ο πατέρας μου ήταν 93 χρονών και κατάκοιτος. Τους είπαμε πως πρώτον δεν έχουμε που να πάμε και, δεύτερον, δεν μπορούμε να βγάλουμε έναν ετοιμοθάνατο άνθρωπο στον δρόμο. Η κλητήρας επέμενε να φύγουμε και μας έβριζε. Δεν την ενδιέφερε ούτε για τον πατέρα μου, ο οποίος έναν μήνα μετά πέθανε», λέει η κυρία Σκοπελίτη.

Απειλές και αδιαφορία από τον κόσμο

Όταν τους ρωτώ για τη συνέχεια εκείνης της ημέρας και αν είχαν υποστήριξη από τη γειτονιά, η απάντηση του κ. Σκοπελίτη είναι ανατριχιαστική. «Δεν βγήκε κανείς να μας βοηθήσει. Οι άνθρωποι ντρέπονται, δεν τους κατηγορώ. Αλλά έβλεπαν ότι πάνε να μας βγάλουν απ’ το σπίτι και δεν αντέδρασε κανένας. Μόνο ένας γείτονας με είδε ανάστατο και μου είπε να φύγω για να μην πάθω τίποτα με την καρδιά μου. Μετά άρχισαν να περνούν μηχανές της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., μέχρι που κύκλωσαν το μέρος κι εμάς. Η κλητήρας που ήρθε εκείνη την ημέρα έκανε σαν να είναι δικό της το σπίτι, σαν να χαιρόταν που θα μείνουμε στον δρόμο. Καμιά ανθρώπινη αντιμετώπιση. Είχε κρεμαστεί από το παράθυρο και φώναζε “πήρατε τα λεφτά της τράπεζας και τα φάγατε. Χρωστάτε, θα μείνετε στον δρόμο και καλά να πάθετε”. Η δουλειά της είναι να μου δώσει τα χαρτιά να υπογράψω. Όχι να με απειλεί ή να κάνει κριτική και να με διασύρει στη γειτονιά που μένω», εξιστορεί.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που υπήρχαν τέτοιες απειλές. Όπως μου επισήμαναν ο κύριος και η κυρία Σκοπελίτη, «γι’ αυτούς είμαστε ένας αριθμός. Οι εισπρακτικές μάς έπαιρναν κάθε μέρα τηλέφωνο. Κάθε μεσημέρι μάς έλεγαν να φύγουμε από το σπίτι. Σε μια από τις προσπάθειες που κάναμε με την τράπεζα, να τους εξηγήσουμε τι συμβαίνει, μας είπαν απολίτιστους και πως σε κάποια άλλη χώρα θα μας είχαν πετάξει έξω από την πρώτη στιγμή του πλειστηριασμού. Σε κάνουν να φτάσεις στα άκρα ψυχολογικά. Να καταστραφείς τελείως. Τη δεύτερη φορά που μου έδωσαν παράταση, η υπεύθυνη με πήρε τηλέφωνο και μου είπε πως πρέπει να ντρέπομαι που βγήκα και μίλησα στα ΜΜΕ. Της απάντησα πως αυτοί θα έπρεπε να ντρέπονται που με πετάνε έτσι έξω από το σπίτι. Εξάλλου δεν τους το ζήτησα πίσω. Μια παράταση χρειάζομαι μέχρι να σταθώ οικονομικά στα πόδια μου για να μπορέσω να φύγω. Τελικά μου έδωσαν ακόμη μια τρίμηνη παράταση, όμως τώρα έληξε και πολύ φοβάμαι ότι θα έρθουν στο σπίτι με τα ΜΑΤ. Αν έρθουν, δεν θα τους αφήσω να μας βγάλουν έξω. Ας χυθεί αίμα».

Τι έχει αλλάξει στη νομοθεσία

Από τις αρχές Σεπτέμβρη, έχουν ξεκινήσει μαζικοί πλειστηριασμοί σπιτιών, οικοπέδων και καταστημάτων αφού είναι πλέον έτοιμη η ηλεκτρονική πλατφόρμα του υπουργείου Δικαιοσύνης. Με την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών η υπόθεση απομακρύνεται από τα Ειρηνοδικεία της χώρας – και τις εντάσεις σε βάρος συμβολαιογράφων και γίνεται απρόσωπη. Στις αρχές του 2018, η πολιτεία θα είναι σε θέση να διενεργεί μαζικούς πλειστηριασμούς. Από το 2008 και μέχρι τέλη του 2014 ο νόμος δεν επέτρεπε τον πλειστηριασμό για ορισμένα χρέη (για παράδειγμα, μέχρι 200.000 ευρώ και μάλιστα ανεξάρτητα εάν επρόκειτο για νοικοκυριά [νόμος Κατσέλη] ή επιχειρήσεις). Αυτό έγινε για να προστατευθούν όσοι είχαν ανάγκη – πραγματική ανάγκη. Η λογική του νόμου για την απαγόρευση του πλειστηριασμού δεν ήταν για να χαριστούν τα χρέη αλλά για να δοθεί μία χρονική άνεση και ανάσα στους δανειολήπτες, ώστε να μπορέσουν προστατευμένοι να καταλήξουν σε μια ρύθμιση.

Το παρελθόν της Ισπανίας, η εικόνα από το μέλλον μας

Μέχρι τώρα, οι πλειστηριασμοί γίνονταν κάθε Τετάρτη στα Ειρηνοδικεία. Αρκετοί άνθρωποι βρίσκονταν εκεί κάθε φορά για να τους αποτρέψουν, με αποτέλεσμα κάθε εβδομάδα να υπάρχουν συγγρούσεις με την Αστυνομία και τους συμβολαιογράφους που έπαιρναν μέρος σε αυτούς. Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί που προς το παρόν αναμένεται να εφαρμοστούν πιλοτικά, είχε ανακοινωθεί πως θα ξεκινούσαν αρχικά στις 10-15 Σεπτεμβρίου. Το διάστημα αυτό πήρε παράταση μέχρι τα τέλη του μήνα, ώστε να ευθυγραμμιστούν όλες οι τράπεζες σε μια κοινή βάση δεδομένων. Όταν ξεκινήσουν, θα διενεργούνται στο γραφείο του συμβολαιογράφου από τις 10 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα, τρεις φορές την εβδομάδα και όχι στο Ειρηνοδικείο.

Το κίνημα «Δεν Πληρώνω» ξεκίνησε λίγο πριν την ελληνική κρίση του 2009 και λίγο μετά την παγκόσμια κρίση του 2008. Ήδη από τον Σεπτέμβρη του ’09, όταν προέκυψε το ζήτημα των διοδίων, το κίνημα στήριξε οργανωτικά τη δράση και στη συνέχεια άρχισαν να επεκτείνονται και σε άλλους τομείς, όπως οι επανασυνδέσεις ρεύματος σε νοικοκυριά. Από το 2013 παίρνουν μέρος και στην αποτροπή των πλειστηριασμών που γίνεται στα ελληνικά Ειρηνοδικεία.

Το «Δεν Πληρώνω» βρίσκεται στο πλευρό του κ. Σκοπελίτη από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η ιστορία του. Όπως λέει ο κύριος Βασίλης, «Αν υπήρχε τότε το κίνημα αυτό, δεν θα είχε βγει το σπίτι σε πλειστηριασμό». Τα δυο αδέρφια, ο Λεωνίδας και ο Ηλίας Παπαδόπουλος, μέλη του κινήματος «Δεν Πληρώνω», μας συνοδεύουν όταν επισκεπτόμαστε το σπίτι της οδού Βιθυνίας ώστε να μας εξηγήσουν τι ακριβώς συμβαίνει με τους πλειστηριασμούς και τι θα ακολουθήσει όταν θα ξεκινήσει το ηλεκτρονικό σύστημα που βρίσκεται προ των πυλών.

«Ο πλειστηριασμός είναι η τελευταία πράξη του δράματος. Το γεγονός πως δεν έχει γίνει ακόμη έξωση στον Βασίλη είναι για δυο λόγους: Πρώτον, επειδή με τον παλιό κώδικα πολιτικής δικονομίας, όλες αυτές οι διαδικασίες ήταν αρκετά χρονοβόρες. Μέχρι να φτάσεις στο πλειστηριασμό και στη συνέχεια στην έξωση έπαιρνε κάποιο χρόνο. Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί είναι ένα γρανάζι που κάνει πιο εύκολη αυτή τη διαδικασία και γίνεται για να αποτρέψουν τα κινήματα να παρεμβαίνουν στα Ειρηνοδικεία και για να γίνουν οι τράπεζες πιο θελκτικές στα Funds», τονίζει ο Λεωνίδας.

Ο ίδιος, με κινηματική συμμετοχή ετών, τόσο σε δράσεις του κινήματος «Δεν Πληρώνω», όσο και ως αλληλέγγυος γιατρός σε κοινωνικά ιατρεία, αλλά και ο Ηλίας Παπαδόπουλος ως οικονομολόγος, γνωρίζοντας όλες τις μικρές λεπτομέρειες, εξηγούν τις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν προσπαθώντας να απλοποιήσουν την αργκό των οικονομικών που οι υπόλοιπο αγνοούμε ή δεν μπορούμε να κατανοήσουμε: «Ο νέος κώδικας πολιτικής δικονομίας θέλει τις διαδικασίες του πλειστηριασμού και της κατάσχεσης θα γίνονται μέσα σε 20 ημέρες. Οι τράπεζες θέλουν να πουλήσουν τα πακέτα των κόκκινων δανείων στα Funds και ήδη έχουν εγκριθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος διάφορα Funds που μπορούν να αγοράσουν τέτοια πακέτα. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι τράπεζες θα πουλάνε τα επιχειρηματικά κόκκινα δάνεια και στεγαστικά ή καταναλωτικά [κάρτες] στο 10% της αξίας τους χωρίς φυσικά να κουρέψουν το χρέος στον δανειολήπτη. Το Fund που έχει ειδικό εισπρακτικό τμήμα, θα παίρνει τον κόσμο κάθε μέρα τηλέφωνο, θα τον ενοχλεί στη δουλειά του, θα παίρνει την οικογένεια του, όπως ήδη συμβαίνει σε ορισμένες περιπτώσεις», σημειώνουν αρχικά.

Αυτό που επισημαίνουν τα μέλη του κινήματος «Δεν Πληρώνω» είναι πως το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον Βασίλη Σκοπελίτη ο οποίος ατύχησε στη ζωή του, αλλά όλους μας. «Ο Βασίλης βγαίνει μπροστά και έχει τα κότσια, διότι ξέρει ότι δεν θα έπρεπε να ντρέπεται εκείνος αλλά αυτοί που του παίρνουν το σπίτι. Υπάρχει μια ομερτά γύρω απ’ αυτά τα ζητήματα και οι άνθρωποι ντρέπονται να βγουν να μιλήσουν. Κάποιος άλλος, ας πούμε, μας πήρε τηλέφωνο χθες από το Μενίδι επειδή έχασε την πρώτη του κατοικία ενώ έχει πέντε παιδιά. Μας πήρε λίγο πριν πάει στο Ειρηνοδικείο. Του είπαμε να μαζέψει όσο κόσμο μπορεί και να πάει και πως μπορεί να υπάρχει κόσμος εκεί να τον υποστηρίξει. Δεν υπήρχε κανένας, είχε και προσφορά η τράπεζα και έτσι έχασε το σπίτι του. Αν δεν κινητοποιηθούν και οι γειτονιές, να αυτοοργανωθούν ή να απευθυνθεί σε εμάς ένα-δυο μήνες πριν ώστε να είμαστε ενήμεροι και να οργανωθούμε, μπορούμε να αποτρέψουμε κάτι. Αν μας παίρνει όμως ο κόσμος μισή ώρα πριν δεν γίνεται δουλειά.

Ο Μπρεχτ έλεγε πως «Υπάρχουν πολλοί τρόποι να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να τον μαχαιρώσεις στην κοιλιά, να του αρπάξεις το ψωμί απ’ το στόμα, να μην τον γιατρέψεις από την ασθένεια που πάσχει, να τον βάλεις σε μια άθλια κατοικία, να τον εξοντώσεις βάζοντας τον να δουλεύει μέχρι θανάτου, να τον οδηγήσεις στην αυτοκτονία, να τον στείλεις στον πόλεμο. Λίγοι μόνο απ’ αυτούς τους τρόπους είναι απαγορευμένοι στο κράτος μας». Φεύγοντας από το σπίτι του Βασίλη Σκοπελίτη ο οποίος απειλείται με έξωση από το σπίτι του χωρίς να έχει κάπου να πάει ή πόρους για να ζήσει, καταλαβαίνεις πόσο διαχρονικός υπήρξε ο Γερμανός δραματουργός πριν καν εφευρεθούν τα Μνημόνια. Υπάρχει εδώ ένα νόμισμα με δυο όψεις. Μια ξεκάθαρα ανήθικη όψη που φωνάζει πλέον πως μετά από σκληρά μνημονιακά χρόνια οι άνθρωποι πρέπει να προσαρμόζονται στην οικονομία και όποιος δεν προσαρμόζεται να πεθαίνει μη έχοντας άλλη επιλογή. Υπάρχει κι εκείνη που λεει πως η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τους ανθρώπους. Το θέμα είναι ποια όψη επιλέγεις να δεις.

vice.com

Ακατανόητη κίνηση της ελληνικής διπλωματίας: Γιατί είναι η πιο ακατάλληλη στιγμή για την επίσκεψη του Ρ.Τ Ερντογάν

Ακατανόητη θεωρείται η κίνηση της ελληνικής διπλωματίας να καλέσει τον Ρ.Τ.Ερντογάν γιατί είναι η πιο ακατάλληλη στιγμή για επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στην Ελλάδα καθώς δεν υπάρχει κάτι για να συζητηθεί και ταυτόχρονα η ίδια η Αθήνα τον βγάζει από την απομόνωσή του, στην οποία τον έχει βάλει η ΕΕ και σχεδιάζουν να τον τοποθετήσουν και οι ΗΠΑ (οι οποίες άλλωστε επιθυμούν και την ανατροπή του)

Στην κυβέρνηση έχουν την άποψη ότι «πρέπει να εξημερώνουμε το θηρίο, όσο πιο κοντά τους έχουμε τόσο πιο καλά». Δηλαδή κινούνται στην λογική «κράτα τους φίλους σου κοντά και τους εχθρούς σου κοντύτερα».

Στην ουσία η Αθήνα το μόνο που προσδοκάει είναι να επιβεβαιώσει την συμφωνία για τους πρόσφυγες καθώς πάλι παρατηρείται αύξηση των προσφυγικών ροών στα νερά του Αιγαίου ΑΝ ΚΑΙ οι πόλεμοι σε Ιράκ και Συρία τείνουν προς το τέλος τους και θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο:

Πρόσφυγες να επιστρέφουν στην χώρα τους.

Στην κυβέρνηση θέλουν επίσης να καταδείξουν ότι δεν υπάρχει ένταση μεταξύ των δύο χωρών (και ας γίνεται το «σώσε» καθημερινά στο Αιγαίο). Όμως η πραγματικότητα διαψεύδει τους κυβερνώντες για την επιλογή τους αυτή, ενώ δεν έχουν αξιολογηθεί σωστά οι γεωπολιτικοί παράμετροι.

Η Μέση Ανατολή «βράζει» μετά την οριστική απόφαση του Ν.Τραμπ να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ αναγνωρίζοντας την έτσι ως πρωτεύουσα του Ισραήλ

Σε εξαιρετικά δυσοίωνες εξελίξεις για την περιοχή της Μέσης Ανατολής παραπέμπουν οι πληροφορίες ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ αποφάσισε προχωρήσει σε αυτή την ενέργεια.

Αυτό τουλάχιστον μεταδίδεται από πηγές οι οποίες αναφέρουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε  με τον ηγέτη της Παλαιστικής Αρχής Μαχμούντ Αμπας του δήλωσε ότι η απόφασή του να μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ είναι οριστική.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σάρα Χάκαμπι Σάντερς ανέφερε ότι συνομίλησε επίσης ή πρόκεται να έχει μια επικοινωνία με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον βασιλιά Αμπντάλα της Ιορδανίας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ενημέρωσε τον Παλαιστίνιο ομόλογό του Μαχμούντ Αμπάς ότι θέλει «να μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ», όπως έγινε γνωστό από πηγές της Παλαιστινιακής Αρχής. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Αμπάς, ο τελευταίος προειδοποίησε τον Τραμπ ότι η μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ θα έχει «επικίνδυνες συνέπειες».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Αραβικός Σύνδεσμος, η Παλαιστινιακή Αρχή, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες έχουν προειδοποιήσει ότι μια τέτοια αναγνώριση θα έχει αντίκτυπο σε όλη την περιοχή και θα είναι καταστροφική για την ειρηνευτική διαδικασία.

Ο Ρ.Τ.Ερντογάν άδραξε την ευκαιρία και από εκεί που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι «τον πήγαιναν από γωνία σε γωνία» εμφανίζεται ο ίδιος ως υπερασπιστής του ισλαμικού κόσμου και όλων των μουσουλμάνων .

Σε οριστική ρήξη με Ισραήλ και ΗΠΑ είναι αποφασισμένος  να έρθει ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν εάν η Ιερουσαλήμ αναγνωριστεί ως επίσημη πρωτεύουσα του εβραϊκού κράτους.

Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan είπε ότι το σχέδιο του Donald Trump να ανακηρύξει την Jerusalem πρωτεύουσα του Ισραήλ είναι για τους μουσουλμάνους μια «κόκκινη γραμμή» και θα τον ωθήσει να διακόψει κάθε διπλωματική επαφή με την χώρα αυτή.

Ο Erdogan δήλωσε εντός του τουρκικού κοινοβουλίου ότι η απάντηση της χώρας του θα είναι «να πάμε όσο πιο μακριά γίενται και να διακόψουμε τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ»

Είπε μάλιστα ότι θα συγκαλέσει μια συνάντηση των χωρών του Organisation for Islamic Cooperation για να εναντιωθεί σε μια τέτοια κίνηση

Βέβαια θεωρείται πολύ δύσκολο η Αίγυπτος του Α.Σίσι να μην του εναντιωθεί με βέτο στις κινήσεις αυτές.

Η Αίγυπτος μαζί με την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κύπρο έχει ενταχθεί σε μια τετραμερή συμμαχία εναντίον φυσικά των τουρκικών συμφερόντων

Η κίνηση των Αμερικανών στην ουσία βοηθάει τον Ρ.Τ.Ερντογάν να «σπάσει» την απομόνωσή του και να παρουσιαστεί ως προστάτης του ισλαμικού κόσμου.

Γνωρίζοντας ότι η Δύση θέλει ακόμα και την ανατροπή του, μπορεί να βερει σαφή στήριξη στα ισλαμικά καθεστώτα τα οποία δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα.

Σημειώνεται ότι ο Ρ.Τ.Ερντογάν θα δώσει σήμερα συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ στον Αλέξη Παπαχελά από όπου στην ουσία ο Τούρκος πρόεδρος θα προχωρήσει σε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό και θα εκφράσει τις  θέσεις και τις απαιτήσεις του, ενώ θα εμφανιστεί και ως προστάτης της ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας.

Ο ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός του δίνει το βήμα ακριβώς για να προωθήσει την τουρκική ατζέντα. Το θεωρούμε λάθος καθώς έτσι νομιμοποιούνται οι απαιτήσεις του.

Όλη η ΕΕ τον έχει απομονώσει και στις ΗΠΑ στήνεται ένας ασφυκτικός «κλοιός» με δικαστικές διώξεις συνεργατών του και εμείς τον προσκαλούμε. Πόσο λάθος είναι αυτό;

Στέλνουμε επίσης ένα πολύ άσχημο μήνυμα στις ελληνικές ΕΔ ότι συνδιαλεγόμαστε με τους εχθρούς μας. Και όποιος πει ότι η Τουρκία δεν είναι εχθρός μας ας σκεφτεί όχι μόνο το ιστορικό παρελθόν αλλά και το γεγονός της ύπαρξης των δύο εθνών στον ίδιο ζωτικό γεωπολιτικό χώρο.

Αυτόματα αυτό τους κάνει εν δυνάμει εχθρούς εκτός εάν... ο ένας από τους δύο δηλώσει... υποταγή. Μήπως κάτι τέτοιο απεργάζονται κάποιοι «φιλειρηνικοί» κύκλοι;

Δεν διεκδικούμε και δεν κερδίζουμε κάτι από την επίσκεψη του Ρ.Τ.Ερντογάν στην Αθήνα την στιγμή μάλιστα που η Τουρκία συνεχίζει να απειλεί και να παραβιάζει καθημερινά τον Εθνικό Εναέριο Χώρο.

Η τουρκική ατζέντα δεν πρόκειται να αλλάξει και ο Ρ.Τ.Ερντογάν θα συνεχίσει να μιλάει για «σύνορα της καρδιάς μας» και θα συνεχίσει να ζητάει αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης και της Συνθήκης των Παρισίων όπου τον συμφέρει (όταν πρόκειται για την κυριαρχία των ελληνικών νησιών και την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης που από θρησκευτική ο Ερντογάν θέλει να την μετατρέψει σε τουρκική) και διατήρησή τους επίσης όπου τον συμφέρει (όπως η αποστρατικοποίηση των νησιών και η άρνηση του δικαιώματος στην αυτοάμυνα, υπόψη δε ότι στη Συνθήκη αυτή των Παρισίων συμβαλλόμενο μέρος δεν είναι η Τουρκία και ως εκ τούτου δεν έχει δικαίωμα να ζητάει τίποτα, αλλά ζητάει!)

Έτσι είναι ότι μας συμφέρει. Αλλά ενώ οι Τούρκοι το εφαρμόζουν αυτό, εμείς διακατεχόμαστε από έναν σαδομαζοχιστικό «αλτρουϊσμό» που δεν μπορεί να εξηγηθεί ούτε από ψυχιάτρους, ούτε από ψυχολόγους.

Επί της ουσίας η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ κανένας λόγος να λάβει χώρα. Αυτός θα ανακοινώσει την δική του ατζέντα και η προσωπική του φρουρά θα δράσει ως «στρατός κατοχής» εντός της χώρας και μπορεί να ξυλοκοπήσει και κανέναν.

Ήδη είχαμε συλλήψεις Κυπρίων φοιτητών επειδή ήθελαν να διαδηλώσουν έξω από την τουρκική πρεσβεία.

Ο Πρόεδρος της φοιτητικής παράταξης ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ, Κωνσταντίνος Χατζηκώστας, μετά την σύλληψη 60 Κυπρίων φοιτητών παραχώρησε δηλώσης στο Sigmalive, από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών όπου και ο ίδιος βρέθηκε εξιστορώντας τα όσα έλαβαν χώρα χθες λίγο πιο έξω από την τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα. 

Συγκεκριμένα αναφέρει: «Ξεκινήσαμε μια ειρηνική διαμαρτυρία με αφορμή την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στην Αθήνα. Μόλις φτάσαμε κοντά στην πρεσβεία αστυνομικές δυνάμεις έτρεξαν προς το μέρος μας με σκοπό να πας απωθήσουν με αποτέλεσμα να απομακρυνθούμε. Εμείς εξηγήσαμε ότι πρόκειται για ειρηνική εκδήλωση και ότι δεν πρόκειται να απομακρυνθούμε. Υπήρξε ένταση και μέλη των αστυνομικών δυνάμεων έσπρωξαν φοιτητές, ζητώντας επίμονα την απομάκρυνση τους από τον χώρο κοντά στην πρεσβεία.

Παραμείναμε εκεί ειρηνικά ενώ σε μερικά λεπτά έγινε νέα χρήση χημικών. Λίγο αργότερα μας φωνάξαν ότι δεν θα μας επέτρεπαν να φύγουμε και μας ενημέρωσαν ότι θα μας οδηγούσαν στην Γενική Αστυνομική διεύθυνση Αττικής και με κλούβες μας οδήγησαν εδώ και αναμένουμε να μας ενημερώσουν ποιο είναι το αδίκημα μας».

 pronews.gr