Από τις πιο προβεβλημένες εικόνες της χρονιάς, αυτή του Σύρου πατέρα που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να βγάλει τα δύο μικρά παιδιά του στη στεριά της Λέσβου. Το στιγμιότυπο που κατάφερε να συλλάβει ο διάσημος Ελληνας φωτογράφος του πρακτορείου Reuters Γιάννης Μπεχράκης έκανε το γύρο του κόσμου και, μαζί με την υπόλοιπη δουλειά του σε Λέσβο και Κω, του εξασφάλισε το βραβείο του καλύτερου φωτογράφου της χρονιάς από τη βρετανική εφημερίδα Guardian. Πιο σημαντική όμως και από τα βραβεία που πήραν οι δουλειές των Ελλήνων φωτογράφων, όπως του Μπεχράκη, είναι η επιδραστικότητα των εικόνων τους. Μέσα στη σκληρότητά τους, προσπάθησαν να αλλάξουν έστω και λίγο τον κόσμο, μεταφέροντας σε όλους τους Ευρωπαίους, που από την ασφάλεια του σπιτιού μας πασχίζαμε να αντιληφθούμε τι γινόταν, τη σκληρή πραγματικότητα. © YANNIS BEHRAKIS/REUTERS.

Το 95% των ανθρώπων που μπαίνουν στην Ελλάδα από τα νησιά καταλήγουν στην Ειδομένη, αυτό το μικρό χωριό του Κιλκίς που έμελλε να γίνει γνωστό ως μαρτυρικό πέρασμα όσων προσφύγων και μεταναστών προσπαθούν να περάσουν από την Ελλάδα προς το Βορρά της Ευρώπης. Από το συνωστισμό η περιοχή γύρω από τον σιδηροδρομικό σταθμό μετατράπηκε το φθινόπωρο σε απέραντο σκουπιδότοπο. Στις 24 Νοεμβρίου με ιδιωτική πρωτοβουλία αποφασίστηκε να μαζευτούν και να καούν τα σκουπίδια που ήταν κοντά στις σκηνές των μεταναστών. Ο καπνός και η δυσοσμία ήταν σχεδόν ανυπόφορα, αλλά για κάποιους αποδείχθηκε μια μοναδική ευκαιρία να ζεσταθούν. © ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ.


Αν σας κυνηγούσε ο πόλεμος και είχατε ήδη διανύσει εκατοντάδες χιλιόμετρα με τα πόδια στην Τουρκία, την Ελλάδα, τη Σερβία ή με σάπιες βάρκες μέσα στο Αιγαίο, για να αγγίξετε το όνειρο μιας ασφαλούς ζωής, θα σας σταματούσε ένας αγκυλωτός φράχτης; Αυτή την οικογένεια Σύρων προσφύγων στα σύνορα της Σερβίας με την Ουγγαρία, όχι, δεν μπόρεσε να τη σταματήσει, και είναι λογικό. Η Ουγγαρία δεν δίστασε το φθινόπωρο να υψώσει συρμάτινους φράχτες στα σύνορά της, για να προστατεύσει, όπως είπε ο πρωθυπουργός Ορμπαν, τα εδάφη της από τους «εισβολείς». Στην κατασκευή τους πήραν μέρος και φυλακισμένοι κι έτσι αναβίωσε μια ναζιστική πρακτική του παρελθόντος. Οι μνήμες που ξύπνησαν στοιχειώνουν ακόμα την Ευρώπη. © BERNADETT SZABO /REUTERS

Συστάδες από φωσφοριζέ κουκκίδες μέσα σε γκρίζα κύματα. Οχι μία, όπως στη συγκλονιστική εικόνα που τράβηξε ο Ελληνας φωτογράφος Αρης Μεσσίνης έξω από τη Λέσβο, αλλά εκατοντάδες, αν κοιτούσε κάποιος το Αιγαίο από ψηλά. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες πέρασαν το 2015 στην Ευρώπη, ενώ οι 816.000 από αυτούς έφτασαν διά θαλάσσης στη χώρα μας. Πόσοι ακόμα χάθηκαν στον υγρό τάφο της Μεσογείου είναι δύσκολο να υπολογιστεί. Τέτοια η τραγωδία της οποίας έγιναν μάρτυρες όσοι βρέθηκαν στα νησιά-σταθμούς, που ακόμη και επαγγελματίες, όπως ο Μεσσίνης, έγιναν είδηση όταν παράτησαν τις φωτογραφικές μηχανές για να βγάλουν προσφυγόπουλα από τη θάλασσα. «Είμαι πατέρας και βλέπω παιδιά να πνίγονται», έλεγε ο φωτορεπόρτερ μέσα σε λυγμούς. «Πρέπει να έρθετε όλοι εδώ, να κλάψετε, να εξοργιστείτε... Μόνο έτσι θα σταματήσει». © ARIS MESSINIS/AFP/VISUAL HELLAS.GR.








Αντιδράσεις:

Δημοσίευση σχολίου