Νέα στοιχεία που υποδεικνύουν την ύπαρξη ενός παγωμένου γιγαντιαίου πλανήτη στις παρυφές του ηλιακού συστήματος, ο οποίος ήταν άγνωστος μέχρι σήμερα, υποστηρίζουν πως βρήκαν αστρονόμοι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech).


Τηλεσκόπια σε τουλάχιστον δύο ηπείρους έχουν ήδη αποδυθεί στο κυνήγι του σώματος, το οποίο εκτιμάται πως βρίσκεται 20 μακρύτερα από τον όγδοο πλανήτη, τον Ποσειδώνα.

Οι επιστήμονες ονόμασαν αυτό το υποθετικό ουράνιο σώμα «Πλανήτη 9» καθώς, αν όντως υπάρχει, θα είναι το ένατο μέλος του ηλιακού μας συστήματος.
Στο άρθρο τους, το οποίο δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Astronomical Journal, εκτιμούν πως η μάζα του πρέπει να είναι 5 με 10 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα της Γης.
Επίσης οι συντάκτες του, οι αστρονόμοι Μάικλ Μπράουν και Κόνσταντιν Μπάτιγκιν, περιγράφουν με ποιον τρόπο το ουράνιο σώμα «πρόδωσε» την ύπαρξή του, αφού δεν παρατηρήθηκε άμεσα.
Αντίθετα, οι ενδείξεις που εντόπισαν οι δύο επιστήμονες προέρχονται από τις τροχιές πλανητών-νάνων και άλλων μικρών ουράνια αντικειμένων που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στο εξώτερο ηλιακό σύστημα. Αυτά τα αντικείμενα κινούνται με τέτοιον τρόπο που υποδηλώνει πως δέχονται τη βαρυτική επίδραση ενός κρυμμένου πλανήτη.
Τηλεσκόπια σε τουλάχιστον δύο ηπείρους έχουν ήδη αποδυθεί στο κυνήγι του σώματος, το οποίο εκτιμάται πως βρίσκεται 20 μακρύτερα από τον όγδοο πλανήτη, τον Ποσειδώνα.
Υπολογίζεται πως έχει 2-4 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τη Γη, με συνέπεια να είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα.
Σε τόσο όμως μακρινές αποστάσεις, θα ακτινοβολεί τόσο μικρή ποσότητα ηλιακού φωτός, που θα μπορούσε να έχει παραμείνει έως σήμερα απαρατήρητος ακόμη και από τα ισχυρότερα τηλεσκόπια.
Αν επιβεβαιωθεί η ύπαρξή του, τότε θα αναθεωρηθεί το υπάρχουν μοντέλο του ηλιακού συστήματος.
Ο Πλούτωνας, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1930, για 75 περίπου χρόνια είχε χαρακτηρισθεί ο ένατος πλανήτης του συστήματος. Αργότερα, όμως, έχασε τον «τίτλο» του και υποβιβάσθηκε σε νάνο-πλανήτη, εν μέρει λόγω του Μάικλ Μπράουν.
Όσον αφορά πάντως την τωρινή του ανακάλυψη, ο Τζιμ Γκριν, διευθυντής πλανητικών επιστημών της NASA, δήλωσε πως θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλες εξηγήσεις για τις παρατηρούμενες διαταραχές στις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων στο εξώτερο ηλιακό σύστημα.
Ωστόσο, δήλωσε πως προσωπικά έχει ενθουσιασθεί με τη νέα έρευνα: «Ζούμε σε μία εποχή νέων ανακαλύψεων για το ηλιακό σύστημα, τις οποίες δεν μπορούσαμε καν να διανοηθούμε πριν από μερικά χρόνια», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο αρχικός στόχος των δύο επιστημόνων από το Caltech ήταν να αποδείξουν πως δεν υπάρχει ο «Πλανήτης 9».
Η έρευνά τους βασίσθηκε σε προηγούμενες μελέτες άλλων αστρονόμων, που αποκάλυπταν μία παράξενη σύγκλιση μικρών, παγωμένων ουράνιων σωμάτων, τα οποία είχαν ανακαλυφθεί την προηγούμενη δεκαετία στις παρυφές του ηλιακού συστήματος.
«Νομίζαμε πως η ιδέα τους ήταν τρελή», αναφέρει ο Μπράουν στην Washington Post. Ωστόσο, όταν με τον Μπάτιγκιν προσπάθησαν να την καταρρίψουν, αρχικά μέσω μαθηματικών εξισώσεων και στη συνέχεια μέσω μοντέλων σε υπολογιστή, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η πιθανέστερη εξήγηση είναι όντως η βαρυτική έλξη από ένα μεγάλο ουράνιο αντικείμενο.
Η προσωπική εκτίμηση του Μπράουν ανεβάζει στο 90% την πιθανότητα ύπαρξης του «Πλανήτη 9». Αναγνωρίζει πως, εκτός από το αμυδρό φως που ανακλά, ένα ακόμη εμπόδιο για να παρατηρηθεί είναι πως δεν γνωρίζει κανείς σε ποιο σημείο της τροχιάς του βρίσκεται ανά πάσα στιγμή.
Ωστόσο, ελπίζει πως η έρευνά του με τον Μπάτιγκιν θα δώσει ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο σε άλλους επιστήμονες για την άμεση παρατήρηση του «Πλανήτη 9», ώστε όπως ελπίζει να ανιχνευθεί σε λίγα χρόνια από σήμερα.

 naftemporiki.gr
Αντιδράσεις:

Δημοσίευση σχολίου